Tytuł: Zakręcony świat

jip

pięknie..

irmi

matko, że też Kopernik nie miał aparatu fotograficznego , bardzo efektowne , też się przymierzam od jakiegoś czasu

DAReKDorosz

tak to jedna ekspozycja

wierzchowski

pieknie się zakreciło, to jedna ekspozycja?

orwo

ha, po głowie mnie też taka fota chodzi, ale nie mam czym aparatu do statywu przymocować

rudi

Napiszę coś jeszcze póki o zdjęciu idzie - potem stracę wątek , znaczy się nie nadążę - fajnie ten autostandard się prezentuje . Jakby to drzewo tak nie wyrosło to bym piał z zachwytu .

longina

aż chce się żyć na takim świcie

sej

Bardzo wartościowy obraz.
Jednocześnie dowód,że są kompozycje które mogą być tylko kolorowe.
Jednocześnie dowód jak wymowna jest oszczędność kolorów.

kowal331

wyglada to jak wir,ktory zaraz wszystko zassa.

FILIP

Az sie kręci w głowie, super.

Yoonson

pięknie (ten wiersz) wykonouję Mirek Czyżykiewicz na swojej płycie "Allez!", a kto jest autorem nie powiem - bo go nie lubię...

DAReKDorosz

Dłuższa eksp niewiele wniosłaby do tego zdjęcia ot dłuższe łuki gwiazd. Natomiast latarnie mogłyby niepotrzebnie dużo bardziej zaświetlić zdjęcie.

DAReKDorosz

Kto jest autorem tego wiersza ?

janus

30 minut? Spieszyles sie dokads?

DAReKDorosz

4 chyba...

Yoonson

Tunel
Pytają mnie - co czułem, kiedy prawie, prawie
już bym się na niebieskiej przeciągał murawie,

lub, biorąc pod uwagę wariant mniej wesoły -
zażywałbym kąpieli w kotle pełnym smoły;

więc - na początku jeszcze istniała szczelina,
przez którą stół widziałem, chleb i szklankę wina,

słyszałem, że papuga skrzeczy, że pies skomli,
choć nie miałem pojęcia - do mnie to, czy - po mnie?

To odchodzenie - leżąc i pomimo chcenia
Ze strefy światła w strefę bezbarwnego cienia,

choć całkiem bezbolesne, nie było przyjemne,
bo się działo - nie ze mną, a jedynie - we mnie,

jakbym w siebie zaglądał i dostawał mdłości
od widoku przepastnej, pustej wysokości.

Pomyślałem: to pewnie ten tunel świetlisty,
Którym dojdę - gdzie dojdę - na byt wiekuisty,

niemałą czując ulgę, że to wreszcie koniec,
gdzie się na koniec dowiem - co jest po tej stronie...

Tyle, że świetlistości tam nie było wcale;
już raczej brudny opar, jak w miejskim kanale,

już raczej nie budząca zaufania cisza,
fałszywa, jaką każdy oszukany słyszał,

wiedząc, że wyrok zapadł, ale w stryczka cieniu
nieświadomy do końca łeb... że w zawieszeniu!

Nie mogąc tedy stwierdzić, czym w piekle, czym w niebie -
Dosłownie i w przenośni - doszedłem do siebie.

Pojąłem - w psa skomleniu i papugi wrzasku -
Że tylko tutaj szukać mi mroków i blasków,

tutaj wszystko, co piękne, wszystko, co straszliwe,
bo żyje - przeżywane przez wszystko, co - żywe...

rbit9n

a jaka przysłona?

DAReKDorosz

Możesz jaśniej ?

Yoonson

rzekłbym - trupiaszczo mnie się to widzi...