Tytuł: Agnieszka

O, implicite!

Jasio! Jaka radość widzieć Cię tutaj. Nie sądziłem, że jeszcze odnajdziesz AT.

Siemasz,

Jeśli chodzi o stare avatary, to chyba mam gdzieś zapisane wszystkie - znajdę chwile to udostępnię. 

"Edit: co się, u licha, stało z MOIM profilem?" Niestety wszystkie osobiste i prywatne treści zawarte na starych kontach (w tym i wiadomości PW) odpłynęły w siną dal :( Nie dostaliśmy starej bazy, została ona zrekonstruowana przez dwóch młodych zdolnych informatyków. Może masz gdzieś jeszcze to zdjęcie (komputer, inny portal...itd)? 

U, piękne.... Dawno nie byłam w teatrze. A mówiąc dokładniej tak dawno, że jakby nigdy. 

Edit: co się, u licha, stało z MOIM profilem? Miałam taką fajną fotkę, na której mnie w ogóle nie było widać. Bardzo byłam do niej przywiązana.

Nie gratulowałem? Nadrabiam. 

Podoba mi się, w końcu to mój faworyt.

Konceptualizm, fiu, fiu...

Zdjęcie zrobiłem aparatem koleżanki jeszcze na studiach albo tuż po. Wtenczas nawet niechętny byłem fotografii jako kolejnemu zapośredniczeniu w kontakcie ze światem - wolałem inne sztuki wizualne. Na przykład spektakle - ten z Agnieszką ja reżyserowałem.

A nie Danuśka z Krzyżaków? Tylko czy Jacek już wtedy chodził z Majką? Praca godna naszego konkursu!

Dobre.

Moim zdaniem to zdjęcie jest artystyczne.

Profil rzymski, cesarski. Dawniej niż ma Agnieszka tworzono profile na zamówienie. Największy najazd konturowców zarejestrowano podczas Poznańskiej Wystawy w 1929 roku. W domu zachowało się kilka egzemplarzy. Prezentowałem w galerii.

Piękny profil miała Agnieszka, fajna fota