Tytuł: Warszawa, Powązki Wojskowe

vincemancini

PiotrCe

Przejmujące.

jac123

Tlenozerca napisał(a): Panie i Panowie! To tylko fotka, żaden tam manifest filozoficzny a zwłaszcza polityczny. Zwykły traf i zimne oko obiektywu Serdecznie pozdrawiam

Gdybyś wstawił nawet tzw. gołą babę to dla niektórych byłby to manifest polityczny, ten typ tak już ma.
Zdjęcie ok.
Aha, to od Nicole

Tlenozerca

Panie i Panowie! To tylko fotka, żaden tam manifest filozoficzny a zwłaszcza polityczny. Zwykły traf i zimne oko obiektywu
Serdecznie pozdrawiam

foto-amator

farfurnia

DAAD napisał(a): O kim się pamięta, a o kim nie, decydują partyjniacy. Prawdziwa pamięć, umiera wraz z pamiętającymi.

Całkowicie się nie chcę zgodzić z pierwszą częścią. Oni CHIELIBY o tym decydować, dużo robią, żeby zakłamać pamięć wg doraźnych potrzeb, ale - i tu dochodzimy do drugiej części, z którą się zgadzam - pamięć jest w ludziach. I często wraz z nimi odchodzi, szczególnie jeśli się jej nie przekazuje.
Jest coś głęboko sensownego w judaistycznym podejściu do upamiętniania miejsc pochówku. Takie miejsce zawsze jest uświęcone, ale gdy macewa przestaje istnieć - odchodzi do innego porządku. Poza pamięcią i pamiętającymi. Macewy już nie ma, śladów nie widać, pamięć ludzka już zanikła. I to jest naturalna kolej. Nie należy z tym walczyć na siłę.
To tak trochę obok tematu zdjęcia...

DAAD

O kim się pamięta, a o kim nie, decydują partyjniacy.
Prawdziwa pamięć, umiera wraz z pamiętającymi.

farfurnia

Pamiętam kwaterę lotników z dzieciństwa, te śmigła robiły duże wrażenie. Zaskoczył mnie widok współczesny. Za mało wyklęci byli ci lotnicy, czy co? Wstyd jakoś...

Norman

Pechowa śmierć i zapomnienie... Smutne.