Tytuł: Sanna

peludito

ano dziękuję. Dariusz, właśnie o to mi chodziło - mógłbym zawrzeć w kadrze jednego gołowąsa i pewnie na taki kadr bym polował, gdybym:
a/ mógł przymknąć przysłonę i uzyskać większą głębię ostrości, za czym mógłbym zaszpanować fakturą śniegu
b/ dysponował lepszym światłem, które wydobywa ze śniegu ów fakturę
Światło było płaskie, przysłona stoi. W zaistniałej sytuacji z moimi możliwościami zdecydowałem się postawić na historyjkę, która mi osobiście kojarzy się z chwilami, kiedy przemoczony, przemarznięty, z glutem u pasa jechałem windą przygotowując się na wciry, bo miałem być dwie godziny wcześniej
A fotki nie próbuję bronić - jeżeli nie broni się sama, opisy i tłumaczenia nic nie dadzą.

Martens

Bardzo fajneciekawy kadr i podoba mi się zatrzymana w kadrze scenka. PolemizującZ jedną postacią całość byłaby monotonna, a tak jest jakaś historyjka pokazana. Co do techniki się nie wypowiadam, sam jeszcze muszę się sporo nauczyć

DAAD

To może uzasadnię, bo Ci przykro będzie.
Gdybyś w obecnym kadrze pokazał jedynie figurkę w LG, się bym nie czepiał.
Pokazując grupkę dzieciaków w tak zbudowanym obrazie, można się domyślać, iż potknąłeś się przy robieniu tego zdjęcia

peludito

@DAAD: dziękuję, słowa konstruktywnej krytyki zawsze mile widziane
@marian: w jakim klubie witasz?

Marian

witaj w klubie

implicite

Ho! Sanna! Ale ten śnieg, panie tego, zdradliwe draństwo.

DAAD

Cieniutko