Już jesień.

Całkiem zgrabny naturalny portret

Dzięki Grisza, cały czas się martwię, że to jest słabe. Że kontrasty nie teges. Że zbyt mydlany itd. Świadomość wad jest pozytywna, ale zabija wiarę w siebie.

Ale ja takie nienadęte bez przegiętych kontrastów lubię, no i ciasne kadry też

a ja bym deczko przymknął aby drugie oko choć troche ostro wyszło ale i tak jest ładnie.

Z tym drugim okiem to prawda. Układ jasnych i ciemnych plam kieruje wzrok właśnie na to nieostre oko. No i ono chyba lepiej „siedzi” w kadrze niż to ostre ...

A ja dokładnie mam na odwrót bo po lewej oko mi bardziej siedzi w kadrze mocniej mnie przyciaga

Szkło F1,4 kupiłem dla jego pełnej dziury, dla takiego właśnie efektu. No i mam wbitą zasadę, że ostrość na oku, które jest bliżej. Bałbym się ostrzyć na to głębiej, to nie naturalne. Jak patrzysz komuś w oczy, to zawsze automatycznie na to bliżej Ciebie. Tak mi się wydaję.

Ja też lubię patrzeć z bliska w oczy. Duże i niebieskie, o takie:

Najważniejsze jest to gorące serce, które w nich bije.

Śliczny portret, taki miękki, przyjemny w odbiorze.