znów wędrujemy...

znów wędrujemy ciepłym krajem, malachitową łąką morza. (Ptaki powrotne umierają wśród pomarańczy na rozdrożach.) Na fioletowoszarych łąkach niebo rozpina płynność arkad. Pejzaż w powieki miękko wsiąka, zakrzepła sól na nagich wargach. A wieczorami w prądach zatok noc liże morze słodką grzywą. Jak miękkie gruszki brzmieje lato wiatrem sparzone jak pokrzywą. Przed fontannami perłowymi noc winogrona gwiazd rozdaje. Znów wędrujemy ciepłą ziemią, znów wędrujemy ciepłym krajem. / K.K. Baczyński 1938 r. / wszystkiego dobrego na nowej drodze życia dla Marysi i Piotrka Owczarków /taaaak wiem, ten wiersz jest o ludziach powracających po wojnie, ale czy małżeństwo nie jest czymś takim? /Zenit 12XP i jakaś tam setka z tesko czy rossmana