Bezdomny

Ja też nie znam dawnego AT. Jestem tu od niedawna i  dlatego może mam " świeże spojrzenie". Ja uważam że to jest naprawdę fantastyczne miejsce w zalewie tych klików, lajków, miejsce o dużym, niewykorzystanym potencjale. Zacznijmy go wykorzystywać dla wszystkich na zdrowie.

Dzięki za zainteresowanie i wpisy. Według mnie Pasterz w tych czasach jest bezdomny ponieważ go z wielu wyrzucono. Moja interpretacja.

Piękny jest Beskid Niski. Choć nie wiem, czy moje stado wybaczy mi dwa tygodnie "włóczęgi po grobach". Ale żywych spotkań też sporo było.

Myślę, że nie bezdomny lecz w drodze na miejsce przeznaczenia. W Zdyni stoi krzyż ufundowany przez wnuka prawosławnego świętego Maksyma Gorlickiego. Figura Chrystusa ponoć została znaleziona na złomowisku w Niemczech.

Moim zdaniem, to nie ilość. Chyba że mamy na myśli małą ilość. Zatrważająco małą. Zastanawiam się nad tym od dawna i próbuję znaleźć wytłumaczenie, bezskutecznie. Interesującą rzecz powiedział Jaskiniar, łącząc "życie wirtualne" z życiem rzeczywistym i stawiając to pierwsze na pozycji zależnej od drugiego. Ja jednak nie jestem usatysfakcjonowany. Mam wrażenie, że to "nie to". Być może myślałbym inaczej, gdybym nie widział, że JEST duża potrzeba dyskusji (oczywiście na odpowiednim poziomie), a nie ma miejsca. To tak jak mają zakochane pary. "Chcą, ale nie mają gdzie" My (mam na myśli siebie i innych, którzy są "zakochani" w fotografii) też chcemy, ale nie mamy gdzie. Jeśli więc jest jeszcze jakieś forum (niech będzie, że "nowe"), gdzie jest dobrze, to czemu życie na nim przypomina pustynię saharyjską? Nawet pod tekstem, który napisałem niedawno, dopiero dziś odezwał się Jaskiniar. Po paru tygodniach milczenia. Choć myślałem początkowo, że udało mi się wywołać jakieś emocje i coś z tego będzie.

Nie jestem pewien, czy to jest dokładnie to, o czym Ty mówisz (nie znam dobrze przeszłości AT), ale mam nadzieję, że być może...

No właśnie gdzie te dyskusje. Taki ładny artykuł ktoś ostatnio wysmażył i co ? Jak upubliczniłem według mnie wyświechtany kanon (światła, odbicia i takie tam) to się pyta mnie co chciałem pokazać. I fajnie że się zapytał  o to, ponieważ to rodzi dyskusje. Za dużo tutaj jest filozofii, dorabiania często teoryjek pod zdjęciami które ich nie mają lub są wiadome tylko autorowi i naprawdę odbiorca musi mieć nietęgą  wyobraźnię  lub sporo wypić  żeby się tego domyśleć.  Za mało zwykłej normalnej rozmowy o zamieszczonej pracy i nie raz potrzebnej racjonalnej krytyki. Poklepywanie wszystkiemu i Wszystkim wyłożyło nie jeden portal. Nuda panie. Wszyscy chyba jesteśmy ofiarami ilości. Spowszedniało.

Dobre, niepokojące sumienie. Rany na stopach sugerują Chrystusa...