***

Lubiem!

Fajnie oddana przestrzeń i dalszy plan, aż czuć to zimowe powietrze.

Oby już było z górki, życzę dużo sił i wytrwałości w rehabilitacji!

wosk napisał: "Janeq jest niestety niepoprawnym optymistą"
Jak mam nie być optymistą skoro po wymianie biodra dochodzę do dawnej sprawności.
Bycie zdeklarowanym inżynierem nie zostawia na romantyzm zbyt wiele miejsca.
A niepoprawność to moja cecha genetyczna.

Implicite napisał:  ".... "

Brzmi jak niezła literacka fikcja, ale nie przesadziłeś w dramatyzmie. Ona już została porzucona, powoli butwieje, łuszczy się zielona niegdyś farba pokrywająca burty, gwoździe rdzewieją i nieubłaganie tracą swoją moc spajania poszczególnych elementów... I tak od kilku lat. A ja przełykając łzy dokumentuję to. Na kliszy...

Janeq jest niestety niepoprawnym optymistą :(

Ta łódka jest sprawna i używana.
Teraz zasypał ją świeży śnieg i przykrył złożone wiosła.
Już jutro przyjdzie wędkarz i wypłynie umoczyć kij w głębi jeziora.
Odpoczywając, pomyśli o romantycznych uniesieniach.

Nie muszę patrzeć na wodę, żeby odczuwać smutek. Wystarczy, że zobaczę, jak bardzo opuszczona jest ta łódka, jak bardzo niepotrzebna i pozostawiona sobie. Tam, gdzie kiedyś byli ludzie, teraz leży brudny śnieg. Może na wiosnę ktoś sobie o niej przypomni, ale którejś jesieni zostanie porzucona na zawsze.

A ja myślę, że jest ono raczej obojętne emocjonalnie. Smutne byłoby, gdyby krawędź zwierciadła wody znajdował się kilkaset metrów od łodzi.

Patrzę sobie na to zdjęcie i myślę, że jest ono smutne.