***

Pięknie tu jest! 

Można się tylko domyślać, jakie wytworne państwo przechadzało się niegdyś nieistniejącymi już alejkami.

Wojtku, to jest magiczne miejsce, szczególnie popołudniowa porą na wiosnę i na jesieni. A ta magia ujawnia się w szarościach. Gdy przygotowywałam tę klatke do prezentacji, mignęło mi B&W przez moment na ekranie. Nawet nie wiesz, jaka miałam ochotę, żeby zrzucić te kolory i pokazać tę zamaskowaną nimi magię :)

Delikatne kwietniowe światełko ładnie zagrało

Jacku, ten dom (pałacyk i park) należał do Łubieńskich. Kilkanaście lat temu, gdy odkryłam to miejsce, miałam okazję spotkać tam tubylca, który pamiętał ostatnich właścicieli. Dobrze o nich mówił... znaczy, zacni ludzie byli.

To jest wersja październikowa, Irminko :) Jutro pokażę  wiosenno-majową :)