Pole Dance III

Nie rozumiem Twoich prac, ale uważam je za interesujące. Kilka osób znowu przyprawisz o palpitację serca.

Swoją drogą, godna uwagi jest pionowa linia wiodąca od góry kadru do grzbietu modelki, czyni z niej coś na kształt drewnianej lalki.

Grunt to dobra zabawa przy sesji. Przynajmniej dla fotografa. Bo modelki to jak laleczki... Ale rozumiem. Lekka perwersja to nic złego. Czasami człowiek musi, inaczej się udusi.

Marian, zauważyłem, że jąłeś zaczynać zdania od dużej litery. Coś się stało?

Uważajcie tylko z krytyką, bo Autor gotowy wyciągnąć mylne wnioski, że takie zdjęcia są kontrowersyjne i dlatego dobre.

implicite napisał(a): Marian, zauważyłem, że jąłeś zaczynać zdania od dużej litery. Coś się stało?

Pewnie pisze z telefonu

A inną wersją może być ujęcie z tylko jedną nogą

rafcio napisał: implicite napisał(a): Marian, zauważyłem, że jąłeś zaczynać zdania od dużej litery. Coś się stało? Pewnie pisze z telefonu

Nie spekulujmy. Poczekajmy na wypowiedź podmiotu.

Ok, już się opanowałem.

Trafiony, zatopiony. Android. Stąd tyle andronów. A wracając do sedna, autor mi się podoba, a dzieła nie wszystkie. Jeżeli przesadziłem, to przepraszam. A jak nie, to nie.

Ciszy, że są tacy którzy robią coś więcej niż tylko krzaki albo bruk miejski byle jaki.

W naszej galerii- zdaje się, że wszystko jest tradycyjne: aparaty, strona materialna fotografii, itp. Nie znaczy to, że
strona humanistyczna fotografii tradycyjnej powinna być również tradycyjna. Trochę więcej wnikliwości i pracy nad umiejętnością opisania efektów tej wnikliwości, stanowią przyjemność większą niż samo pstrykanie fotek.
Tu, w pracach autora, nie ma niczego dziwnego, ani niezrozumiałego. Łączy je jedno: dreszczyk erotyczny który jest widoczny dla każdego kto nie jest impotentem.

Chyba zaczynam rozumieć, o co chodzi Autorowi. Nie rozumiem jedynie dlaczego to robi. Dylemat mam. Kolega jeden powiedział, że interesujące, ale on jest świeżo po rozwodzie. Brak mu obiektywizmu.

A ja nie rozumiem. Gdyby autor był łaskaw ciemnej masie uchylić rąbka tajemnicy o co chodzi. Z góry przestrzegam obrońców sztuki przed bzdurnym argumentowaniem że o w sztuce o nic chodzić nie musi.

sej napisał(a): Tu, w pracach autora, nie ma niczego dziwnego, ani niezrozumiałego. Łączy je jedno: dreszczyk erotyczny który jest widoczny dla każdego kto nie jest impotentem.

Tak napisałem, lekko prowokujac, dwa zdjecia Autora wczesniej:

Panowie, jest tyle stron gdzie bezkarnie można pooglądać dupeczki.
Przed kim te ceregiele, przed żoną? Sprowadzacie fotografię do roli przykrywki dla Waszych popędów.

Takie prace łączy też to, że są wynikiem siermieżnej walki o uwagę fotograficznej większości, dla której fakt, że modelka zdecydowała się rozebrać przed fotografem, dowodzi jego wartości.

sej napisał(a): Łączy je jedno: dreszczyk erotyczny który jest widoczny dla każdego kto nie jest impotentem.

Mi to raczej wygląda na ból, przemoc i przemarzniętą pupę.

dziiikk napisał(a): A ja nie rozumiem. Gdyby autor był łaskaw ciemnej masie uchylić rąbka tajemnicy o co chodzi. Z góry przestrzegam obrońców sztuki przed bzdurnym argumentowaniem że o w sztuce o nic chodzić nie musi.

Myślę, że nie musi o nic chodzić.

Jakby to opisać inaczej... W kontakcie z taką fotografią jak powyżej, czuję się trochę tak, jakby mi ktoś namolnie, z przejęciem i podnieceniem tłumaczył zjawisko, z którego akurat doskonale zdaję sobie sprawę. Trochę tak się czuję.

Jednocześnie wiem, że wielu z Was Autor rosrysował nowe horyzonty i jesteście pod wrażeniem.

rafcio napisał(a): Takie prace są WYNIKIEM SIERMIĘŻNEJ WALKI O UWAGĘ FOTOGRAFICZNEJ WIĘKSZOŚCI, dla której fakt, że modelka zdecydowała się rozebrać przed fotografem, dowodzi jego wartości.

Trafione w punkt rafciu, trafione w punkt.

Jednym z celów sztuki jest prowokowanie odbiorcy,
co czytając liczne komentarze autorowi się świetnie udało.
Ileż zdjęć tutaj przechodzi bez echa, bo i o czym pisać?
Samo zdjęcie w znanej już estetyce w serii się broni

Hmm, jak ktoś się tak gładko ze mną zgadza, to znak że muszę się jeszcze nad tym zastanowić.

Musisz wiedzieć janqu, że nie przeszkadza mi nagość i brudne pomieszczenia.
Mam problem tylko z takimi zestawieniami w fotografii jak brud/kobieta, religia/seks, fekalia/jedzenie...itd. Taka jazda po skrajnosciach.

Przejzalem sobie Wasze \\\\\\\"portfolia\\\\\\\"... ot tak...wszystkich osob ktore udzielily sie w tym watku. Widzę tam głównie krzaki, drzewa, nieba, rudery, płoty, czasem znajdzie sie jakiś pies i człowiek. To oczywiście nie jest zarzut... po prostu stwierdzam fakt. Rejestrujecie jakis kawalek swojej rzczywistosci. Czy to wciągająca i pasjonująca fotografia? A może w jakiś sposób wyróżniają się te zdjęcia w tłumie innych zdjęć? Otóż mnie na przykład nie zachwycają...może nie tyle nie zachwycają co nie wzbudzają we mnie jakichkolwiek odczuć ani tych pozytywnych ani negatywnych. Na dobrą sprawę gdyby zrobić z nich mozaikę lub położyć obok siebie byłyby nie do odróżnienia. Powiecie...przecież ...warsztat...przecież sprzęt przecież, przecież, przecież... Podkreślam nie oceniam ani nie krytykuje waszej fotografii. Nie chce awantur ani nikogo nie obrażam. Każdy patrzy przez tą swoją ulubioną tutkę zwana obiektywem na świat tak jak umie, tak jak czuje i tak jak mu sie wydaje ze nalezy patrzec... co powoduje ze podnosicie aparat do oka i robicie zdjecie? cyk...krzaczek...cyk... niebo...cyk...
Cóż...ja staram sie opowiadać moj swiat moimi sposobami, moze troche przerysowanymi, moze troche teatralnymi, ocierajacymi sie o granice dobrego smaku. Ot i cała różnica. Taki jestem. Może taka goła dupa to taki mój krzak a cycki to niebo..