Tytuł: Krewni w przedwojennym wojsku

Nie ma sprawy, to dla mnie przyjemność. Przedwojenne Wojsko Polskie to mój kruczek, bardzo lubie tą tematykę. Warto dodać, że może istnieć niewielka szansa na nieco więcej informacji. Kursy Szkół Podoficerskich kończyły się wyróznieniami, awansami. Elewi dostawali na koniec kursu piękne świadectwa opatrzone fotografią grupową. Często na jej odwrocie można było znaleźć nazwiska uczestników, czasami można na coś trafić w archiwach. Czy to w CAW czy w CBW, czy nawet czasem on-line. W zbiorach bibliotek cyfrowych bardzo popularnymi wspomnieniami są tzw. "Jednodniówki" - niewielkie czasopisma, opatrzone kilkunastu stronami tekstu, zdjeciami i zestawieniami. Przy odrobinie systematyki i uporu w śledzeniu plus dużej dozie cierpliwości czasami udaje się dotrzeć do wielu ciekawych informacji.

P.S. polecam się pamięci, jakby ktoś z Was nie miał co zrobić z takimi fotografiami - chętnie je odkupię/przyjmę lub wymienię

O psia kość! Masz bolas wiedzę.

Wielkie dzięki za wspaniałą analizę zdjęcia. Jestem pod wrażeniem Twojej wiedzy w temacie. Dziękuje i pozdrawiam!

Hej, z przyjemnością opiszę co widzę. Faktycznie zgadza się co już napisano powyżej - mamy tutaj dwóch przedstawicieli broni jezdnych Wojska Polskiego II RP. Nie są to jednak podchorążowie, a słuchacze szkoły podoficerskiej. Typowe pamiątkowe zdjęcie z atelier, bardzo popularna forma z owych czasów.Obaj są w mundurach wyjściowych - zwanych ówcześnie garnizonowymi. To taka forma munudur "odświętnego" - na wszelkie okazje uroczyste i niepolowe.

Żołnierz po prawej to ułan z 11 Pułk Ułanów Legionowych im. Marszałka Edwarda Śmigłego - Rydza z Ciechanowa. Biały otok na czapce i kołnierzowy proporczyk amarantowy z wąskim paskiem białym pośrodku o tym doskonale świadczą. Na głowie czapka garnizonowa wz.35, płaszcz broni jezdnych wz.19. Pas główny prawdopodobnie wz.31, niestety nie da się dojrzeć. Widać wysokie buty szeregowych do jazdy konnej zakończone ostrogami, a także fragment szabli w pochwie.

Jego kolega to też kawalerzysta, ale nie ułan a ... szwoleżer. Przed wojną w Wojsku Polskim kawaleria miała kilka odmiennych grup jazdy, a ich odmienność wynikała głównie z tradycji/rodowodu i objawiała się głównie niewielkimi różnicami w umundurowaniu garnizonowym. I tak mieliśmy Ułanów, Strzelców Konnych, Jazdę Tatarską, Szwoleżerów i także Artylerię Konną. U Szwoleżerów takim wyróżnikiem jest okrągła czapka jaką widzimy na zdjęciu. Szwoleżer ten służył w 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego. W okresie międzywojennym 1 Pułk Szwoleżerów stacjonował na terenie Warszawy i był uważany za jednostkę elitarną. Jego pochodzenie zdradzają amarantowy otok oraz proporczyk biały/srebrny z wąskim amarantowym paskiem pośrodku. Doskonale są również widoczne inicjały "JP" noszone na naramiennikach płaszcza - wyróżnik związany z imieniem pułku. Detale umundurowania niemal te same z wyjątkiem odmiennej czapki. Również płaszcz wz.19, również pas wz.31 i te same elementy co u kolegi z 11 Pułku Ułanów.

To co ich łączy to odznaki widoczne na kołnierzach obu płaszczy. Nie są to odznaki Szkoły Podchorążych, jak ktoś już powyżej napisał. Są to odznaki świadczące o tym, że obaj panowie w momencie wykonywania zdjęcia byli słuchaczami Szkoły Podoficerów Kawalerii. Kształcili się zapewne na zawodowych podoficerów. Główną szkołą w tym okresie, która kształciła podoficerów zawodowych w korpusie kawalerii była Szkoła Podoficerów Zawodowych Kawalerii w Grudziądzu. Zapewne fotka dokumentuje ich wspólną dolę/niedolę ku pamięci Zdjęcie patrząc po detalach umundurowania z okresu koniec 1936/początek 1937 - do 1939.

Piękna fota!

P.S. - tutaj ładnie odtworzona bardzo zbliżona sylwetka kaprala 1 pułku Szwoleżerów - sesja cała z opisem

Dziękuję bardzo za pomoc - to już druga taka opinia więc tak było-)

Spytałem kolegi fachowca, oto odpowiedź: "Proszę bardzo Obaj to podchorążowie broni jezdnych. Pan z lewej to kawalerzysta, szwoleżer, pan z prawej albo kawalerzysta (ułan lub strzelec konny) albo artylerzysta konny, jednak obstawiałbym kawalerzystę."

Fajne to zdjęcie - ja niestety nie pomogę.

podoba

Magia historii, upływu czasu...

Dawnych wspomnien czar,lubie zdjecia prawdziwe.