Po drodze na śnieżkę 3

I to jest bardzo przyzwoite okazyjno/wycieczkowo/pamiątkowe zdjęcie.
To, że słonka akurat nie było, wyszło mu na dobre.
Barwy nie są radosne, ale przyjemne dla oka.
Za dziesięć-dwadzieścia lat też będzie miło na nie popatrzeć.

Wybaczcie, ale moim zdaniem to idealny przykład złego kadrowania na takich i podobnych wycieczkach. Rozumiem, że celem jest udokumentowanie naszej bliskiej osoby na tle jakiegoś wyjątkowego miejsca. I co tu mamy? No miejsce ładne, ale kto to jest ten ktoś mały przy kamieniu...? Kto robił zdjęcie to wie, a reszta? A wystarczyło podejść do tej osoby kilka kroków, albo poprosić, aby osoba podeszła. Tak myślę.

kriswojno napisał: ... ale kto to jest ten ktoś mały przy kamieniu...? Kto robił zdjęcie to wie, a reszta? ...

Okazyjno/wycieczkowo/pamiątkowe/rodzinne (zapomniałam dodać) tak ma.
Taki kanon. Rodzina/znajomi rozpoznają i po latach.
Wiem co piszę, bo mam takich sporo robionych przez mojego tatę (skądinąd nie najgorszego fotografa-amatora).