Tytuł:

DAAD napisał(a): Nie jestem fanem takiej obróbki, wygląda jak zwietrzałe mydło. Kadr dobry.

Postaram się poprawić. Ale przyznaję się, że jeszcze nie osiągnąłem poprawnego dialogu pomiędzy Emofinem i T-Maxem oraz Acrosem.
Prawdopodobnie mam jeszcze pole do poprawy jesli chodzi o optymalizację samego czasu wołania, ale jestem bardzo zaskoczony samą "krzywą" jaką Emofin daje na T-grainach.
Wydaje mi się że kontrast w światłach jest raczej niewielki, natomiast spory
w cieniach. Zupełnie odwrotnie niż oczekiwałem od tych filmów.
Może to być poszlaka ku stwierdzeniu, że te emulsje w ogóle nie nadają się do wywoływaczy dwuroztworowych, gdyż nie chłoną odpowiedniej ilości wywoływacza podczas pierwszej kapieli, i po prostu odpowiedź filmu na przedłużanie czasu wolania jest znikoma.

Nie jestem fanem takiej obróbki, wygląda jak zwietrzałe mydło. Kadr dobry.

Solidne takie, podoba mi się

No właśnie z pary T-Max 100/Acros zamierzałem wybrać następcę Silvermaxa dla Emofinu, ale powiem szczerze, że Silvermax się obronił, i mimo że nie ma tak drobnego ziarna tonalnością i tolerancją ekspozycji zwycięża jak dla mnie.

Ja lubię szwedzkie pociągi gdyż mają dużo drewna wewnątrz i są świetnie wyciszone, nawet te starsze typy wagonów

Wygląda, że dopieściłeś tego Acrosa - świetliście wyszło. Niestety nie dane mi było jeździć szwedzką koleją - mam czego żałować?

Lokomotywa typu Rc6 które to budowane były w latach 1985-1988 przez Allmänna Svenska Elektriska Aktiebolaget w Västerås.
Egzemplarz na zdjęciu w służbie narodowego przewoźnika pasażerskiego SJ.
Czeka na sygnał odjazdu ze stacji Flemingsberg. To pierwsza stacja za Sztokholmem na szklaku do miasta Norrköping, ktore jest stacją docelową tego składu.