toś faktycznie się Piotrze wcisnął...
bo ja od wczoraj rano walczę ze swoim własnym układem pokarmowym i ani ziółka, ani nifuroksazyd, ani esputicon, ani dwa palce... jak dalej to potrwa to mój brzuch, który zwolna zanienia się w balon, uniesie mnie nad miasto i będę niczym Floydowska świnka nad kominami elektrowni...

o zdjęciu nic nie napiszę, bo ile można zachwytów pisać???
ile?
no dobra! się złamię...
uwielbiam tę mroczność i osamotnienie, tę wilgoć i nieostrości... ech. zazdroszczę oka.

powrót Jaberwocka, matki chowajcie swoje córki!!!

wepchłem się przed Tomka, bo jak mawiają, okazja czyni człowieka, a też lubię lubelską z dzikiej róży, którą jak się zdaje produkowano w Białymstoku, ha!

pierwszy!!!


ps. ale ramkę mogłaś sobie darować.