marian napisał(a): ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
A ja chciałem tylko sfotografować wesołą dupę, a ten gość wszedł mi w kadr.
marian napisał(a): ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
Komentarze 5
ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
A ja chciałem tylko sfotografować wesołą dupę, a ten gość wszedł mi w kadr.
ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
Ja tu proszę pana widzę ładne przejście. Tonalne.