ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
marian napisał(a): ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
marian napisał(a): ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
A ja chciałem tylko sfotografować wesołą dupę, a ten gość wszedł mi w kadr.
Komentarze 5
ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
Ja tu proszę pana widzę ładne przejście. Tonalne.
ciekawy fotogram. zabieg z nieostrością postaci człowieka pozwala każdemu identyfikować się z bohaterem zdjęcia. znak na znaku powoduje zadumę a brak koloru czyni obraz uniwersałną metaforą przemijania. kim jesteśmy, gdzie przechodzimy, czy uważamy na znaki? humanizm. to właśnie tu widzę.
A ja chciałem tylko sfotografować wesołą dupę, a ten gość wszedł mi w kadr.