Tak ale po LSD.

DAAD napisał: Życie jest jak żeglowanie, raz mielizna, raz głębia to znów sztormy i szkwały. Ważne by dopłynąć szczęśliwe do bezpiecznej przystani.

Mądrość przez Ciebie przemawia.

Życie jest jak żeglowanie, raz mielizna, raz głębia to znów sztormy i szkwały. Ważne by dopłynąć szczęśliwe do bezpiecznej przystani.

Dziękuję. Trochę mi się ckniło i wbrew rozsądkowi, złożyłem z papieru łódeczkę i puściłem ją sobie Wisłą. Niestety, osiadła na płyciźnie.

Jacku zachowałeś się prawidłowo, ale wiadomo nuworyszem już nie jesteś.

eMPe napisał: jarek napisał: No właśnie, po czym się teraz pływa skoro wszędzie tylko dno zostało? Można przecież po warszawsku

Dzisiaj włóczyłem się w okolicach Mostu Gdańskiego. Dwóch kajakarzy niosło... wiadomo co. Na widok mnie i mojej Majki zażyczyli sobie zdjęcie. Rychło w czas. Kiedy w końcu zwodowali swój statek rzeczny zwany... wiadomo jak, niemal od razu utknęli na mieliźnie.

Podszedłem, i mocząc sobie tylko czubki skarpet w sandałach, pomogłem im wyjąć kajak z mielizny na środku Wisły.

Asz, o tym nie pomyślałem.

jarek napisał(a): No właśnie, po czym się teraz pływa skoro wszędzie tylko dno zostało?

Można przecież po warszawsku

No właśnie, po czym się teraz pływa skoro wszędzie tylko dno zostało?

Podoba się okoliczności przyrody również.