Zwykłe nic

sinarem? ładne takie. podoba

No co Ty, Sinarem to tylko gołe baby.

'Nic' nie istnieje, zawsze jest 'coś'.
'Nic' nie jest definiowalne w istocie bytu ponieważ jeśli istnieje to i tak 'nic' jest 'czymś' i w momencie definiowania przestaje być 'niczym'. Ulotne jest niczym higson, a jego istnienie wciąż dyskusyjne.


A wiesz czego szuka filozof w bibliotece?
Szuka Nietzschego.

pokrętne. w cyberiadzie maszyna robiła "nic" i dobrze jej szło. przez to mamy puste niebo

To proste, weźmy taki przykład:
W ciemnym pokoju siedzi niewidomy i widzący na pytanie 'co widzisz?' widzący winien odpowiedzieć 'widzę ciemność' ponieważ używa zmysłu który działa i widzi, niewidomy odpowie jak zwykle że 'nie widzi nic' bo widzenie dla niego nie istnieje, nie jest składnikiem jego bytu i się nie w nim nie zawiera( w bycie), widzenie nie istnieje dla niego i dlatego odpowiada że 'nic nie widzi'.

Nic - pojęcie jak najbardziej względne.
Pamiętam kiedyś podczas jakiegoś rejsu, jeden z załogi zapytał: czy mamy jeszcze coś do picia?.
Ktoś odpowiedział jest jeszcze zgrzewka piwa.
No to nic nie mamy, płyniemy do Siemian.

tisznerowska przypowieść. azaliż nie?

Nie to zupełnie naturalne, Tiszner ze mną nie pływał.

DAAD napisał(a): Nic - pojęcie jak najbardziej względne.

Toż to napisałem w przykładzie powyżej.

RagnarokIII napisał(a): Toż to napisałem w przykładzie powyżej.

Napisałeś a jakże, ale zbyt naukowo.

DAAD napisał(a): Nie to zupełnie naturalne, Tiszner ze mną nie pływał.

a to przepraszam. tam było o wódce

marian napisał(a): a to przepraszam. tam było o wódce

U mnie też ale ukryłem to.

przypowieść z kluczem

podoba się