Tytuł: Amelia

Nadal się podoba

Mnie ten pomysł i ujęcie bardzo się podobają
sam spróbuję 'małej lampki z bliska w ciemnym pokoju'

gdybym to ja kadrował, może byłaby to proporcja 8x10

epoxy1 napisał(a): Próbowałem kwadratu,.

Zły pomysł, w tej stop klatce wygląda właśnie ciekawie.

Próbowałem kwadratu, ale wtedy nie ciąży, nie przeważa. Przy braku tej przeciwwagi w postaci "czerni" nieruchomieje i staje się statyczne. To ujęcie ma lekką dynamikę w stronę, jakby to ująć, "kursywy" jaką jest przechylona głowa. Fakt, że można się spodziewać jakiejś niespodzianki ze strony lewej, wszak to ciemność, ale widać, że modelka się nie boi! Pamiętam, że twarz wyjęta została z typowej przestrzeni "dużego pokoju" w blokowym mieszkaniu przy pomocy małej lampki błyskowej bez automatyki na niskoczułym filmie. Zgodzę się tylko, że minimalnie bliżej środka powinno być... Ale bym dyskutował.

Dziękuję serdecznie za tak przychylne komentarze. Do fotografowania wróciłem kilka lat temu, z przekonaniem, że fotografia ma teraz inną zupełnie rolę do spełnienia. Takiej samorealizacji, jakiejś idei własnej. Wszak każdy ma teraz aparat, cyfrę w smartfonie czy po prostu jakiś tablet. I może to robić bez namysłu i odruchowo. A ja chciałem szanować kadr i materiał, by czuć jakąś odpowiedzialność za ujęcie, stąd powrót do tradycji, do srebra. Przy okazji szukam korzeni w tym wszystkim, jakieś nietypowe wywoływacze, stare materiały itp. Ale cieszę się ze skanera! Muszę się przyznać,że ciemnia to nie dla mnie... Jeszcze raz dzięki.

Kadr fajny.

mnie się mieści ... no prawie, a nie- zupełnie się mieści

Sympatyczny portrecik i modelka, natomiast mam wątpliwości co do przydatności tej dużej ilości czerni (zwł. po lewej)
Edit: Aha! Raczej dawaj mniejsze rozdzielczości zdjęć, bo po powiększeniu nie mieszczą się w monitorze.

bardzo sympatyczne w odbiorze