Dolina Szyszyny cd

gogo120 napisał(a): Jak najbardziej tak może też być, milknę już. Ostudziłeś mnie, dzięki.

ależ nie rób tego!
może rzeczywiście trochę za dużo na tym zdjęciu. A może tak:

gogo120 napisał(a): Ostudziłeś mnie, dzięki.

Odniosłem jak zwykle odwrotny skutek do oczekiwanego.
Milknę zatem na czas jakiś.

Daad napisał: "Może nie zadziała bo to nie Twój dzień percepcji."



Jak najbardziej tak może też być, milknę już.
Ostudziłeś mnie, dzięki.

To prawda parę zdjęć Trzeciego mnie też porusza, ale bez przesady nie wszystkie.

Świetnym przykładem fotografii ekspresyjnej, wyrażającej uczucia są zdjęcia Ragnaroka.
On pokazuje zdjęcia z miasta, budynki, bramy, przejścia itd. które w ogóle na mnie nie działają i pokazuje takie odjechane "światy" które nie mają odniesienia w rzeczywistości, oczywiście tylko pozornie, i to mnie porusza.

Mnie się podoba, w moim stylu.

Gogo to może ja Ci coś podpowiem, patrz na zdjęcie i przypomnij sobie zapach lasu liściastego. Butwiejące liście, zapach grzybów i sto innych zapachów.

Może nie zadziała bo to nie Twój dzień percepcji.

gogo120 napisał(a): Masz rację ale tu powinniśmy zadać sobie pytanie czy ja robiąc zdjęcie dokumentuję rzeczywistość czy przedstawiam swoje odczucia które towarzyszą mi kiedy patrzę na daną scenę? Jeśli chcę pokazać jak wygląda las to O.K. ale jeśli to drugie, to muszę te emocje umieć przekazać innym. Jak? Np. eliminując z obrazu elementy które rozpraszają, przekazać tylko esencję. Najtrudniej jest przenieść to co nas przyciąga przy patrzeniu na coś na obraz. I tego się tu wspólnie uczymy, jeden drugiego, jeden od drugiego. Wiesz dlaczego Keraltok pokazuje nam zdjęcia? Żeby sprawdzić czy to co spłodził na nas działa?

Cała prawda o fotografii.

Masz rację ale tu powinniśmy zadać sobie pytanie czy ja robiąc zdjęcie dokumentuję rzeczywistość czy przedstawiam swoje odczucia które towarzyszą mi kiedy patrzę na daną scenę? Jeśli chcę pokazać jak wygląda las to O.K. ale jeśli to drugie, to muszę te emocje umieć przekazać innym. Jak? Np. eliminując z obrazu elementy które rozpraszają, przekazać tylko esencję. Najtrudniej jest przenieść to co nas przyciąga przy patrzeniu na coś na obraz.

I tego się tu wspólnie uczymy, jeden drugiego, jeden od drugiego.



Wiesz dlaczego Keraltok pokazuje nam zdjęcia?

Żeby sprawdzić czy to co spłodził na nas działa? Czy umiał przenieść energię którą czuł patrząc na scenę na obraz fotograficzny.

gogo120 napisał(a): Już kiedyś na AT pisałem, że mam świadomość jak trudno jest znaleźć dobry motyw w środku lasu. Osobiście unikam takich zdjęć, raczej kręcę się na granicy lasu. [ciach]

Krajobraz wewnątrzleśny taki właśnie jest: pełen niespodzianek i sprzeczności. Ale z chaosu podszytu wyrasta harmonia drzew rosnących ku słońcu.

Już kiedyś na AT pisałem, że mam świadomość jak trudno jest znaleźć dobry motyw w środku lasu. Osobiście unikam takich zdjęć, raczej kręcę się na granicy lasu.

Za dużo tu linii w różnych kierunkach które utrudniają mi odbiór tego zdjęcia. Mój wzrok chodzi po całym kadrze szukając tego co jest ważne. Brak mi tu głównego punku który zatrzyma moje oczy na dłużej.

Pozytywnie odbieram to zdjęcie.