Dzięki. Do przemyślenia - nie tylko dla Autora komentowanego zdjęcia.

zladygin napisał(a): Możesz rozwinąć tę uwagę? Może być pouczające.

Robienie zdjęcia człowiekowi w kłopocie długim szkłem, a to na pewno było dłuższe od 50mm tak, żeby o tym nie wiedział jest słabe. Taka ogniskowa wyodrębnia z kontekstu - nie wiem czy to jest scena na ruchliwej ulicy, nie wiadomo co się wokół dzieje, mam tylko samą postać. Nie ma też kontaktu wzrokowego, więc trudno mi ocenić stan emocjonalny bohatera. Niczego mi to ni opowie, nie przybliży mi bohatera jako człowieka, jest pewnego rodzaju podglądactwem. Takie podejście jest MZ dalekie od szacunku dla fotografowanego człowieka, a to jest w moim odczuciu dosyć podstawowa sprawa, bo w końcu takim zdjęciem chcemy opowiedzieć o człowieku. Nie wiem jaki był zamysł autora, wierzę, że szlachetny, ale z podejścia do bohatera tego nie widzę. Nie będę tanio moralizował, bo nie w tym rzecz, nie zawsze się da pytać o zgodę na zdjęcia i ich publikację, ale stojąc w odległości kilu metrów będzie się raczej zauważonym i łatwo wtedy zobaczyć czy fotografowani akceptują fotografa czy nie, można potem pogadać z człowiekiem ot tak z grzeczności lub odejść. Strzelając z daleka o kontakcie praktycznie nie ma mowy, a takie ukradkowe foty raczej są odbierane źle przez fotografowanych.

Możesz rozwinąć tę uwagę? Może być pouczające.

Za daleko, bez kontekstu i bez szacunku dla bohatera. Jestem totalnie przeciwny takiemu podejściu do fotografowania ludzi, którym się w życiu nie wiedzie najlepiej.