we dwóch raźniej...

Nie mam zamiaru pisać tego typu rzeczy, tylko podziękuję za dobre rady, bo przyznam, że o zastosowaniu szarego filtra nie słyszałem, zatem dziękuję

Fernandesgravity napisał(a): Bynajmniej taniego poklasku nie szukałem. Po prostu uderzył mnie taki widok. Nie chodzi o to, że nigdy nie widziałem bezdomnego śpiącego w miejscu publicznym. Uderzył mnie on z racji tego, że było to przy pomniku Kopernika, pod PANem. Po prostu taki kontrast. Tabuny złotej młodzieży bijące na Nowy Świat, zagraniczni turyści, rodziny z dziećmi idące na starówkę i tych dwóch Panów śpiących na betonowych ławkach. Jeśli chodzi o kompozycję to prosiłbym o wskazówkę na co w tego typu zdjęciach zwracać uwagę, zgodnie z zasadą 'wskazałeś błąd- podaj poprawne rozwiązanie'

Nie widzę tych tabunów "złotej młodzieży", zagranicznych turystów etc. Moja propozycja to stanąć do nich frontem na wysokości przerwy między murkami poczekać na tabuny i strzelić fotę w momencie jak ktoś spośród tych tabunów z odrazą będzie odwracał głowę od tych panów. Druga opcja: statyw, długi czas filtr, szary i nieruchomi panowie a przed i za nimi rozmyte poprzez ruch tabuny. Tylko nie pisz, że tam nie było tyle miejsca i nie miałem statywu lub za wąski obiektyw miałeś, bo to niczego nie zmienia. Czasami po prostu trzeba sobie odpuścić... jak się nie da.

Plus baner "Alkohol" i znak '24h'

Bynajmniej taniego poklasku nie szukałem. Po prostu uderzył mnie taki widok. Nie chodzi o to, że nigdy nie widziałem bezdomnego śpiącego w miejscu publicznym. Uderzył mnie on z racji tego, że było to przy pomniku Kopernika, pod PANem. Po prostu taki kontrast. Tabuny złotej młodzieży bijące na Nowy Świat, zagraniczni turyści, rodziny z dziećmi idące na starówkę i tych dwóch Panów śpiących na betonowych ławkach. Jeśli chodzi o kompozycję to prosiłbym o wskazówkę na co w tego typu zdjęciach zwracać uwagę, zgodnie z zasadą "wskazałeś błąd- podaj poprawne rozwiązanie"

Cienko. Kompozycja byle jaka. Pani na 2gim planie trochę ratuje gestem to zdjęcie, ale ogólnie to można było popracować nad kadrem.
A teraz gadka umoralniająca: Czy warto było robić to zdjęcie? Jeśli tak to co chciałeś nim opowiedzieć? Pojedyncze zdjęcie ludzi z kłopotami życiowymi zawsze jest powierzchowne i grozi oskarżeniem o szukanie taniego poklasku.