During Firefight...

wykurwiste jest.


jako obraz oczywiście.

świetne! to właśnie lubię w fotografii rekonstrukcyjnej, że to, co normalnie byśmy potraktowali jako błąd w sztuce tu często dodaje smaku. Świetny kadr i zadymienie

za to kocham analogową fotografię - że tu efekty robią się same, a nie są wynikiem wielogodzinnego postarzania w photoshopie (które z reguły i tak wychodzi sztucznie)

KasiaJ napisał(a): [...] za to kocham analogową fotografię - że tu efekty robią się same[...]

no proszę Cię...

Dobry kadr, nawet nie za bardzo mi ta tonacja przeszkadza.

Kasiu nic nigdzie nie robi się samo.

Wiem, że nigdzie nic nie robi się samo. W sumie źle się wyraziłam - chodziło mi o to, że tego niepowtarzalnego klimatu fotografii analogowej nie da się osiągnąć przy cyfrze, choć wielu się stara i kombinuje jak koń pod górę. A po co, jak można sięgnąć do źródeł i mieć to w standardzie.

Dla mnie w wielu aspektach fotografia analogowa jest łatwiejsza od cyfrowej, bo nigdy nie udało mi się osiągnąć tak dobrych efektów cyfrą jak analogiem (albo brak umiejętności obsługi tego diabelstwa albo niewłaściwy sprzęt - nie wiem...), dlatego od cyfrowego aparatu coraz bardziej się oddalam ostatnio.

A przy fotografii rekonstruktorskiej to ma szczególne znaczenie żeby nie iść jak koń pod górę tylko wrócić do korzeni.

KasiaJ napisała: [...] tego niepowtarzalnego klimatu fotografii analogowej nie da się osiągnąć przy cyfrze[...] fotografii rekonstruktorskiej

zmartwię Cię - da się.

KasiaJ napisała: fotografii rekonstruktorskiej

tego nie znałem...

Sam obrazek nie jest zły.
Co do analoga i cyfry - dawno już przestałem tak dzielić. Na samym końcu jest obraz i na nim się skupiam.

Natomiast z chęcią bym obejrzał rekonstrukcję lądowania na księżycu, albo naprawę Teleskopu Hubble'a. To znaczy wydarzeń cywilizowanych, które są ukoronowaniem ludzkiego intelektu.

yoonson napisał(a):
zmartwię Cię - da się.

Ale po co?


KasiaJ napisała:
fotografii rekonstruktorskiej
yoonson napisał(a):
tego nie znałem...

czego nie znałeś? gatunku? [którego roboczą nazwę przed chwilą wymyśliłam]
chodzi mi tu o robienie fotografii na imprezach rekonstrukcyjnych, lub sesjach zdjęciowych, której celem jest jak najlepsze "udawanie" fotografii z epoki. Nie tylko zawartością zdjęcia, ale też sposobem kadrowania i szeroko pojętą technologią.

No w okopach to raczej nie mieli za dużo czasu na kadrowanie
Polecam coś szybkostrzelnego wystrzelonego z procy

-








miałem coś napisać, ale doszedłem do wniosku, że nie chce mnie się...

daj dziewczynie szanse..;]

jarek napisał(a): Sam obrazek nie jest zły. Co do analoga i cyfry - dawno już przestałem tak dzielić. Na samym końcu jest obraz i na nim się skupiam. Natomiast z chęcią bym obejrzał rekonstrukcję lądowania na księżycu, albo naprawę Teleskopu Hubble'a. To znaczy wydarzeń cywilizowanych, które są ukoronowaniem ludzkiego intelektu.

Ja też jarku dawno przestałem dzielić ...
I muszę Cię zmartwić, bo taki np. program badań kosmicznych Amerykanów aktywnie tworzyli po wojnie "naukowcy" - naziści z III Rzeszy (mający na sumieniu wiele istnień ludzkich). Bez nich taki teleskop pewnie tak z 20 lat później znalazłby się w kosmosie.

jac123 napisał(a): I muszę Cię zmartwić, bo taki np. program badań kosmicznych amerykanów aktywnie tworzyli po wojnie 'naukowcy' - naziści z III Rzeszy (mający na sumie wiele istnień ludzkich). Bez nich taki teleskop pewnie tak z 20 lat później znalazłby się w kosmosie.

E, Discovery to już każdy ma

Ed doda: acz nie każdy z uwagą ogląda.

Ja nie mam, polegam na słowie pisanym.

Papier przyjmie wszystko.

KasiaJ napisał(a): czego nie znałeś? gatunku? [którego roboczą nazwę przed chwilą wymyśliłam] chodzi mi tu o robienie fotografii na imprezach rekonstrukcyjnych, lub sesjach zdjęciowych, której celem jest jak najlepsze 'udawanie' fotografii z epoki. Nie tylko zawartością zdjęcia, ale też sposobem kadrowania i szeroko pojętą technologią.

Nawet najszerzej pojęta technologia połączona z każdym sposobem kadrowania będzie wyłącznie "udawaniem". I niestety - wszyscy o tym - że udają - wiedzą. Udający, fotografujący udających - jak również oglądający udających. Pokazanie - na fotografii - walki na śmierć i życie, obawy o swoje życie - poprzez udawanie - jest (śmiem twierdzić) niemożliwe...

...
Nawet najszerzej pojęta technologia połączona z każdym sposobem kadrowania będzie wyłącznie 'udawaniem'. I niestety - wszyscy o tym - że udają - wiedzą. Udający, fotografujący udających - jak również oglądający udających. Pokazanie - na fotografii - walki na śmierć i życie, obawy o swoje życie - poprzez udawanie - jest (śmiem twierdzić) niemożliwe...

A czymże jest film, teatr albo nawet zdjęcia pozowane (portret) jeśli nie udawaniem?
A ile emocji wywołują w widzach.

jac123 napisał(a): jaskiniar napisał(a): ... Nawet najszerzej pojęta technologia połączona z każdym sposobem kadrowania będzie wyłącznie 'udawaniem'. I niestety - wszyscy o tym - że udają - wiedzą. Udający, fotografujący udających - jak również oglądający udających. Pokazanie - na fotografii - walki na śmierć i życie, obawy o swoje życie - poprzez udawanie - jest (śmiem twierdzić) niemożliwe... A czymże jest film, teatr albo nawet zdjęcia pozowane (portret) jeśli nie udawaniem? A ile emocji wywołują w widzach.

Troszkę nie o tym chciałem napisać - nie pisałem ani w kontekście zdjęć pozowanych, sztuki teatralnej, czy nawet filmu - a konkretnie w kontekście rekonstrukcji z działań wojennych, zwłaszcza tak zwanych "z frontu", z walki. Niewiele jest fotoreportaży bezpośrednio z walki... - być może wieczorem spróbuję jeszcze raz...

Największe emocje wywołuje się wówczas, kiedy przełamywany jest schemat epoki.
Obecnie mamy epokę "rzeźnicką" i w końcu nadejdzie zmęczenie. Zaczną się podobać proste rzeczy pokazane w sposób harmonijny. Tak się stanie gdy emocje będą większe przy odbiorze tych dzieł niż obecnej mody na unifikację i szum.