Tytuł:

a jednak pozowane, miałam wtedy przy sobie tylko maciupci statywik, stąd ujęcie pod górkę i jedna nóżka grubsza niż druga

A tak wracając do sedna fotograficznego to,modelka
nie wygląda na pozującą, tylko upolowaną obiektywem.
Ładnie, z tą gałązką nadziei na wiosnę.

edyta mówi, że polowanie z pindolkiem jest raczej niemożliwe,
czyli źle rozeznałem sytuację

mój ma postać brązowej tabliczki zawiniętej w sreberko, łamanej na mniejsze kawałki

irmi napisał(a): nic nie mów Andrzeju, w obecnych okolicznościach przyrody widzę tylko jedno wyjście-nafaszerować się antydepresantami, zagrzebać w ściółkę i czekać w letargu

Mówisz Irmino ? No to idę po antydepresant do lodówki.
Przyjmę go z limonką i cukrem trzcinowym - bez rozcieńczania.

nic nie mów Andrzeju, w obecnych okolicznościach przyrody widzę tylko jedno wyjście-nafaszerować się antydepresantami, zagrzebać w ściółkę i czekać w letargu

Oby szybko... już na łeb dostaję.

Żurawie na polach już się nie ruszają.
Stoją parami z przerażającą obojętnością.

obojętne, białe czy liliowe, ale niech już zakwitną

"Kiedy znów zakwitną, la... la... la..."