Tytuł: dalej po śladach...

Bardzo dobre. Dodatkowy plus za brak flesza na ścianę.

jarek napisał(a): To nie do końca obiektyw. Atmosfera nie jest płaska, tylko sferyczna, odległość jest różna w zależności czy bliżej środka czy dalej ( zapylenie powietrza powoduje większe rozproszenie i absorpcje światła.) Słońce też nie jest płaskie. Każdy szeroki kąt pokaże winietę w atmosferze. Ściana to co innego, wyrównuje się oświetlenie, a tu nie ma takiej możliwości. To zjawisko znane przecież np malarzom: .

Nie wiedziałem dzięki Jarku!

jarek napisał(a): Atmosfera nie jest płaska, tylko sferyczna, odległość jest różna w zależności czy bliżej środka czy dalej

Podoba mi się ten komentarz, rzadko kto zwraca na ten fakt uwagę.

To nie do końca obiektyw.
Atmosfera nie jest płaska, tylko sferyczna, odległość jest różna w zależności czy bliżej środka czy dalej ( zapylenie powietrza powoduje większe rozproszenie i absorpcje światła.) Słońce też nie jest płaskie.
Każdy szeroki kąt pokaże winietę w atmosferze.
Ściana to co innego, wyrównuje się oświetlenie, a tu nie ma takiej możliwości.

To zjawisko znane przecież np malarzom:
.
.

.
.
.

.
.
.

tak, to obiektyw Janku.
To jest troche taka "niezbywalna" właściwość tego typu zoomów (od Canona, przez Pentaxa po Minolte) winietowanie na krótkim końcu i poducha na długim.

Dzięki; czyli poprostu 'po śladach' (!)

Mam trudności z właściwą ekspozycją w sytuacji jasnej, niemal całkowitej bieli.
Środek wychodzi prześwietlony, a boki jakby silnie winietują; czy to obiektyw?

aronov napisał(a): To już nie to Zmień skaner

To akurat nie skaner tu zbyt prześwietliłem...

i odzyskanie szczegółów wyszło tylko tak



złapanie parametrów ekspozycji w otoczeniu jasnej bieli chyba nie jest proste

To już nie to
Zmień skaner