Tytuł: Z pamiętnika szalonego ciemniaka.

Hmm, ciekawe 

PODOBA MI SIĘ.

Jak wiadomo przypadek jest matką najfajniejszych wynalazków

noritsu-koki napisał(a): Odbitka dostała trochę dziennego światła w procesie wywołania. Nie wiem, czy o to Ci chodziło, bo nie wiem jak się robi solaryzację ;P Ten sposób obróbki zdjęć odkryłem przypadkiem i nauczyłem się to powtarzać w ciemni. Tutaj masz inną moją pracę wykonaną w ten sposób: http://www.aparaty.tradycyjne.net/foto,31941.html

To własnie jest solaryzacja, właściwie to pseudosolaryzacja.
Łatwiej i bezpieczniej jest stosować światło sztuczne (latarka, lampka), proces zachodzi szybciej ale i łatwiej go kontrolować. Można wyjąć papier z wywoływacza (z kuwety), użyć światła i szybko przerwać proces wywoływania wrzucając do utrwalacza (wiadomo utrwalacz wtedy możemy użyć tylko do kilku odbitek bo się szybko zanieczyszcza).

Edyta dodaje że różny papier daje różne efekty, na przykład na błyszczących plastikach wychodzi śliczne srebro.

Odbitka dostała trochę dziennego światła w procesie wywołania.
Nie wiem, czy o to Ci chodziło, bo nie wiem jak się robi solaryzację ;P Ten sposób obróbki zdjęć odkryłem przypadkiem i nauczyłem się to powtarzać w ciemni.

Tutaj masz inną moją pracę wykonaną w ten sposób: http://www.aparaty.tradycyjne.net/foto,31941.html

Jak w stłuczonym lustrze, bardzo mi się podoba taka mozaika
Solaryzowałeś odrobinkę?