Tytuł: drzewa, płotki, chmury

Malczer napisał(a): ale jednocześnie zawsze zadaję pytanie, jak to zastosować w przypadku slajdu.

Polecam płytki DIA

Ewentualnie reprodukcję.

A na serio wiadomo przecież że na ogół każdy się stara dobrze wykadrować już na poziomie wizjera/kominka, acz nie zawsze jest to mozliwe.

To jest stabilny wyważony prostokąt. Nic bym nie ciachał.

I bez złośliwości w stosunku do przedmówcy dodam, że kadrowanie w postprocesie nie jest mi obce, ale jednocześnie zawsze zadaję pytanie, jak to zastosować w przypadku slajdu.

irmi napisał(a): Chodziło może o produkcję odbitek, gdy trzeba kadr przyciąć do wymiaru papieru? No wiesz, tak mocno się nie upieram do swoich racji, ot, taką zajawkę sobie wymyśliłam, gdy zauważyłam ,że patrzę na świat kwadratami.

Nie o produkcję odbitek, a tak ogólnie o komponowaniu kadru na kilku etapach, papiery zawsze były w przynajmniej w dwóch/trzech proporcjach (2:3, 3:4 i 4:5).
O widzę zajawkowo młodzieżowy język/
Ja do swych racji również się nie upieram.

Chodziło może o produkcję odbitek, gdy trzeba kadr przyciąć do wymiaru papieru?
No wiesz, tak mocno się nie upieram do swoich racji, ot, taką zajawkę sobie wymyśliłam, gdy zauważyłam ,że patrzę na świat kwadratami.

Liczy się liczy, ostatnio czytałem 3 książki o "sztuce fotografii" jedna z lat '30 druga z lat '50 trzecia '90 - tak dla porównania i w każdej stało jak ważna jest umiejętność kadrowania w postprodukcji, tzn na wywołanym już negatywie.

prawie kwadratowy prostokąt się nie liczy, ma być prostokąt małoobrazkowy
od czasu powrotu do małego obrazka ćwiczę format prostokątny, jedynym wyjątkiem są robale na niedzielę, które już w momencie pstrykania są przeznaczone do przycięcia w kwadrat

To co zaznaczyłem wciąż jest pionowym prostokątem, cuś na wzór 6x7.

(liter, nie pół)

pewnie ,że kwadrat wystarczy, tyle ,że z założenia miał to być pionowy prostokąt i jako taki przycinaniu nie podlega