Tykocin
Tykocin, majówka 2012. Rolleiflex Automat (1939) Przeterminowana Velvia z 2006. Agfa Duoscan T1200.
Odpowiedzi na to zdjęcie (0):
Nikt jeszcze nie odpowiedział zdjęciem.
Autor nie umożliwił obecnie przygotowania odbitek.
Autor nie udostępnił obecnie żadnych wariantów odbitek.
Komentarze 12
W mieście przez długi czas stacjonował 1. a następnie 2. batalion finlandzkiego pułku lejb-gwardii.
Był też celem niezrealizowanego przez nasze dowództwo konceptu pobicia korpusu gwardii.
Natomiast samo położenie miasta nad Narwią, a co więcej granicą Królestwa Polskiego z Imperium Rosyjskim, z dodaniem ważnych gościńców biegnących nieopodal miasta; tego od Kowna czy Białegostoku, oraz wybudowanej w latach 1851-1862 linii żelaznej Warszawsko-Petersburskiej, czyniło z Tykocina ważny punkt na mapie kwatermistrzowskiej.
Jeżeli przyjrzymy się ugrupowaniu wojska rosyjskiego w chwili wkroczenia na terytorium Królestwa w początkach lutego 1831 r., zrozumiemy że kawaleria była wykorzystana przede wszystkim do osłony lewego skrzydła nacierających korpusów piechoty. Do tego zadania wyznaczono III korpus rezerwowy kawalerii, którego punkt zborny znajdował się w Ciechanowcu. Osłaniał on lewe skrzydło VI i I korpusu piechoty (atakowały one na linii Tykocin-Żółtki-Suraż-Piętkowo).
Osobne zadanie wyznaczone zostało V korpusowi rezerwowemu kawalerii, generała bar. Kreutza.
Otóż stanowił on wraz z oddziałem pułkownika Anrepa (2 szwadrony Ukraińskiego pułku ułanów i Doński pułk kozaków (5 secin) lewe skrzydło wojsk rosyjskich.
Rozłożenie jak i początkowa marszruta powyższego wojska przedstawiała się następująco:
1) płk Anrep, przeszedł granicę pod Terespolem po szosie brzeskiej, kierując się na Białą i Międzyrzec.
2) gen. Gejsmar (2 dywizja strzelców konnych, dwa pułki kozaków i 24 dział), przechodzi granicę pod Włodawą, zwracając się na Radzyń i Łuków w celu prowadzenia demonstracji na prawym skrzydle wojsk nieprzyjacielskich
3) gen. bar. Kreutz (2 dywizja dragonów, pułk kozaków, 24 dział), przechodzi granicę pod Uściługiem, z pochodem na Krasnystaw, Piaski i Lublin.
Otóż oddział Anrepa i V k.r.k. Kreutza przyczynią się do zajęcia całego województwa lubelskiego i części podlaskiego, a poprzez rozbicie grup powstańców, mogą również pokusić się o założenie przeprawy, na odcinku górnej Wisły.
W roku 1863 w Tykocinie stacjonował 1. batalion [sztab i 1. rota]24 Symbirskigo pułku piechoty, wchodzący w skład 6 dywizji piechoty [sztab w Płocku]. [w:] Wojennyie diejstwija w Carstwie Pol’skom w 1863 godu. Naczało wozstanija (janwar’, fiewral’ i pierwaja połowina marta), sostawił S. Gieskiet pod riedakciej gienierał-liejtnanta Puzyrewskiego, Warszawa 1894.
Gwoli uzupełnienia.
no to z tej kolei to chyba niewiele zostało .. grasowałem po Tykocinie i okolicach..ale żadnych śladów kolejnictwa nie uświadczyłem
Zapomniałem dopisać, że stacji nie było w Tykocinie, a najbliższa w Białymstoku [28 wiorst] lub Łapach [30].
Tym niemniej w tamtym czasie, jak miejscowość leżała w obszarze tak do 60 wiorst od drogi żelaznej; traktowano to tak jakby miała własną stację kolejową
W mieście przez długi czas stacjonował 1. a następnie 2. batalion finlandzkiego pułku lejb-gwardii.
Był też celem niezrealizowanego przez nasze dowództwo konceptu pobicia korpusu gwardii.
Natomiast samo położenie miasta nad Narwią, a co więcej granicą Królestwa Polskiego z Imperium Rosyjskim, z dodaniem ważnych gościńców biegnących nieopodal miasta; tego od Kowna czy Białegostoku, oraz wybudowanej w latach 1851-1862 linii żelaznej Warszawsko-Petersburskiej, czyniło z Tykocina ważny punkt na mapie kwatermistrzowskiej.