Z Łodzi

albo porządny łomot
la la la

I cóż, że jazz ze Szwecji?
Mnie od niepamiętnych czasów zawłaszcza boski żaruski

dziś w odtwarzaczu jazz ze Szwecji.

A patrz Pan. Nie wpadłem, żeby testować muzykę na naszym kocie.

a mi ktoś kiedyś wmawiał że jazz to kocia muzyka, patrz pan jak to się ludziska potrafią pomylić

zmieniłem plany
właśnie słucham nienieckiego jazzu
kot się obraził i poszedł na ogródek
widać musi, że kot jest najprawdziwszym polakiem w rodzinie...
bo cała reszta domowników swinguje w rytm berlińskiego kontrabasu
alle!

dziś posłucham na 50%
a co?!

ponoć jestem bezmózgowcem - to mi nie zaszkodzi.

Ach serenady... u Ciebie 40% mocy to dla moich uszu w granicach 105%

wczoraj słuchałem na 40% mocy Anathemowe Serenady
przysadka mózgowa drży mi do tej pory...

Sałatka?

a ja grecką sałatkę
idzie ku bankructwu...

Pomagam utrzymać rekord, nie mam nic do powiedzenia, ale liczą się chęci. Dzisiaj jadłem na stołówce zakładowej ruskie. Ups... chyba wjeżdżam na politykę...

suszona cebula...


mniam

Strasznie toto małe. Trzeba by się narobić przy przyrządzaniu. I pewnie na rynku nie mają akurat...

będziesz na obiad jadł molinezje?

No to na dobre zgłodniałem...
Na szczęście mama poszła kupić rybę, bo sam nie mogę...

Więc jest tak. Dzisiaj to właściwie barbarzyńska pizza była, ale wczoraj gotowałem, zatem mogę coś o tym napisać.

Ryż dziki zmieszany z białym (trzeba uważać na czas gotowania, moim zdaniem w instrukcjach lubią go przesadnie wydłużyć) + brukselka obierana i ćwiartowana (lub tylko połówkowiona, jeźli mniejszą jest) + jedna papryka czerwona, szybko kawalona + puszka mleka kokosowego.

Brukselkę usmażyć wspólnie z papryką (trochę martwiłem się o właściwą kolejność, w końcu jednak zdecydowałem, że smażę razem i dobrze się to skończyło, bo tej wielkości kawałki zmiękły wspólnie).
Do smaku: sól, cukier, curry, kurkuma (mi się skończyła, więc nie dałem), cynamon i chili proszkowane. Kiedy warzywa zmiękną, zalać je mlekiem koko. Mieszać wszystko regularnie, żeby nie przywierało i żeby redukcja mleka koko zaszła chwalebnie adekwatna.
Całość fantazyjnie udekorować grubym plastrem pomarańczy i podawać na gorąco z posypką z chrupiącej suszonej cebuli a'la Asian Bistro.
Włączyć muzykę.

Voila.

Bo władza to się sama wyżywi!

I ja nie u władzy, więc też głodny.

Ja nie u władzy ale chętnie zjem!