Wifama_01

Wspaniałości... nastrój.. obraz. OBRAZ.

jakaś POwaga bije z tego zdjęcia
bardzo mi się podoba

ja tu widzę niezły burdel!

rbit9n napisał(a): ja tu widzę niezły burdel!

i wagę z lublina.

cichy70 napisał: i wagę z lublina.

nie wspominałem o wadzę z Lublina, żeby nie zostać oskarżonym o lokalny patriotyzm. niech Pan nie zapomina z kim oni wtedy trzymali.

rbit9n napisał(a): cichy70 napisał: i wagę z lublina. nie wspominałem o wadzę z Lublina, żeby nie zostać oskarżonym o lokalny patriotyzm. niech Pan nie zapomina z kim oni wtedy trzymali.

a wiesz, że byłem kiedyś w lublinie w tej fabryce wag ?.
mój tato, całe życie wagi naprawiał i ja jeszcze tez niejedna bym potrafił, jako, że byłem ganiany do roboty w tym temacie
tak, że można powiedzieć, że wagi mechaniczne nie mają przede mną tajemnic.
jeszcze w tarczynie u yonsona, robili dziesiętne.

nie uwierzę, póki nie napiszesz jakim trolejbusem można dojechać do LFW spod dworca PKP.

rbit9n napisał(a): nie uwierzę, póki nie napiszesz jakim trolejbusem można dojechać do LFW spod dworca PKP.

Piotrek, ja tam byłem w 1992 roku, ale pamiętam, że gdzieś pod górę się jechało

Dobra fota ale szkoda, że taka fajna waga w takim śmietniku stoi...

Paradoksalnie to nie śmietnik, Wi-Ma była ostatnią dużą przędzalnią bawełny w Polsce. Produkcję zatrzymano w 2009 roku. Zakład mimo, że super nowoczesny jednak nie wytrzymał konkurencji cenowej ze skośnookimi. Obecnie jest w trakcie przemian i ten pozorny "bałagan" to sumienna segregacja i porządkowanie hal. Ze wszystkich dawnych łódzkich fabryk w stanie upadku, w tej panuje zdecydowanie największy porządek. Zakład założono w ... 1887 roku !

Te info zmieniają trochę odbiór tej fotografii, bez nich wygląda to jak graciarnia

Żeby też nie wyszło, że jest tam jakaś Ikea ... stare hale, większość maszyn zdemontowana, puste piętra, ale nie ma w nich typowego dla Łodzi dzikiego rozkradania i demolki, tylko wszędzie ogólny porządek i widać stopniowe kasowanie dawnych hal. Brak demolki i chamstwa w porównaniu ze standardem

superowe masz te drobnoziarniste stalowe szarości

Jezdem pod wrażeniem.

podoba mi się zdjęcie i historia

Domyślam się, że w tej sytuacji kontrasty były trudne do ogarnięcia. Tym bardziej mogę docenić efekt końcowy.