Tres Delinquentes

bolas napisał: Tutaj masz Jacku nieco więcej informacji o obiekcie, jego archiwalne zdjecia itp ... naprawdę można było w nim zrobić coś sensownego, jak choćby np. muzeum łódzkiej komunikacji

Znam tę stronę. Obejrzałem ją sobie dokładnie jakiś czas temu, przy okazji innych Twoich zdjęć.

implicite napisał(a): Znasz problem z autopsji? ...

Zadajesz trudne pytania, jakbyś był filozofem.
Wiele racji ma Tomograf. Ale to jest taka racja trochę statystyczna, symplifikująca.
Problem kolejowych kradzieży węgla istnieje od czasu, kiedy kolej zaczęła przewozić węgiel. Czytałem teksty sprzed I Wojny Światowej opisujące takie incydenty. Gdzieś tam równolegle funkcjonował proceder pozyskiwania węgla poprzez wydobycie w tzw. biedaszybach (czyli de facto niewielkich kopalniach funkcjonujących z naruszeniem prawa górniczego, organizowanych na zasadzie nieformalnych spółdzielni) oraz odzyskiwaniem węgla z hałd kamienia pogórniczego (zawierają do 20% tego surowca). Wszystkie te formy działalności były zawsze zwalczane przez państwo. Działania te zawsze nasilały się w okresach biedy (np. Wielki Kryzys) i praktycznie zanikały w czasach prosperity (np. okres 1945-1990) . Osoby kradnące węgiel, zatrudnione w biedaszybach bądź odzyskujące węgiel z hałd miały bardzo niski prestiż społeczny. Trudnienie się tym procederem nigdy nie było nobilitujące.
Odpowiadając na Twoje pytanie, po ty zdecydowanie przydługim wstępie mogę powiedzieć, że ludzie, którzy zajmują się kradzieżą węgla są w zdecydowanej większości ofiarami przemian gospodarczych, które nastąpiły po 1990 roku. Ci, których spotykałem prawie zawsze byli sympatyczni, niekiedy budzili litość, rzadko sprawiali wrażenie przestępców.
Na pewno to, co napisałem nie usatysfakcjonuje Cię, ale to jest naprawdę skomplikowany problem, a ja nie miałem czasu przygotować się do odpowiedzi.

implicite napisał(a): Znasz problem z autopsji? ...

Zadajesz trudne pytania, jakbyś był filozofem.
Wiele racji ma Tomograf. Ale to jest taka racja trochę statystyczna, symplifikująca.
Problem kolejowych kradzieży węgla istnieje od czasu, kiedy kolej zaczęła przewozić węgiel. Czytałem teksty sprzed I Wojny Światowej opisujące takie incydenty. Gdzieś tam równolegle funkcjonował proceder pozyskiwania węgla poprzez wydobycie w tzw. biedaszybach (czyli de facto niewielkich kopalniach funkcjonujących z naruszeniem prawa górniczego, organizowanych na zasadzie nieformalnych spółdzielni) oraz odzyskiwaniem węgla z hałd kamienia pogórniczego (zawierają do 20% tego surowca). Wszystkie te formy działalności były zawsze zwalczane przez państwo. Działania te zawsze nasilały się w okresach biedy (np. Wielki Kryzys) i praktycznie zanikały w czasach prosperity (np. okres 1945-1990) . Osoby kradnące węgiel, zatrudnione w biedaszybach bądź odzyskujące węgiel z hałd miały bardzo niski prestiż społeczny. Trudnienie się tym procederem nigdy nie było nobilitujące.
Odpowiadając na Twoje pytanie, po ty zdecydowanie przydługim wstępie mogę powiedzieć, że ludzie, którzy zajmują się kradzieżą węgla są w zdecydowanej większości ofiarami przemian gospodarczych, które nastąpiły po 1990 roku. Ci, których spotykałem prawie zawsze byli sympatyczni, niekiedy budzili litość, rzadko sprawiali wrażenie przestępców.
Na pewno to, co napisałem nie usatysfakcjonuje Cię, ale to jest naprawdę skomplikowany problem, a ja nie miałem czasu przygotować się do odpowiedzi.

Świeże.
Dobre.

Irmi, Steuermann - chapeau bas.

Znam to foto i niezmiennie lubię