Tytuł: kolorowo na wieczor

Pięknie się wylosowało.

Ładne zdjęcie. Uwagi zawsze można mieć, bo zawsze będą osobiste odczucia.

Chociaż Rumbie mogłaby nie wykręcać sobie nóg - czy stóp - na tych koturnach. Tak się nie biega, a napewno nie maratony. No chyba, że to sprinterka.




Edit: 'litrówka'

Przeczytałem Kociak, zamiast Kodak, ale to takie freudowskie. Bardzo lekkie, niewymuszone zdjęcie...

Piękne foto .

Przyjemne zdjęcie, Rumbie jeszcze bardziej

babcia napisał(a): na ostrosc mial oj mial

ale obiektyw, nie aparat

na ostrosc mial oj mial

babcia napisał(a): tomaszt81 napisał(a): bardzo ładnie. To też z tego ponad 70letniego roleczka? o nie, roleczka tam nic nie widziala to z hassanka

tu kolory dla mnie idealne i ostrość toże ale raczej aparat nie miał na to wpływu

tomaszt81 napisał(a): bardzo ładnie. To też z tego ponad 70letniego roleczka?

o nie, roleczka tam nic nie widziala to z hassanka

bardzo ładnie. To też z tego ponad 70letniego roleczka?

Zatem mały rys historyczny:

" Wraz ze zniesieniem niewolnictwa na Kubie w 1886 r. ciemnoskórzy niewolnicy, którzy z braku środków materialnych oraz ziemi pod uprawę, nie mogli pozostać na wsi, przenoszą się na peryferie miast i miasteczek, dając początek tzw. solares (małe społeczności, osiedla, zamieszkane przez wiele rodzin).

Solares istniały już przedtem, jednak wraz ze zniesieniem niewolnictwa, liczebność ich mieszkańców znacznie wzrosła. Powstałe społeczności to mieszanka różnych afrykańskich plemion sprowadzonych na Kubę przez Hiszpanów, z białymi, którzy mieli zatrudnienie w zakładach czy sklepikach danego solaru.

W tym środowisku pojawiło się pojęcie imprezy zbiorczej zwanej rumba, od której wzięło się określenie rumbero w odniesieniu do osób dziś nazywanych imprezowiczami i rumbear w odniesieniu do wydarzeń imprezowych tak na Kubie, jak i na całych Karaibach.

Na początku, spowodowane skrajną biedą grup społecznych, które zamieszkiwały peryferie miast, instrumentami używanymi w rumbie były meble, artykuły gospodarstwa domowego i narzędzia pracy codziennej.

W niedługim czasie zaczęto używać pudeł (cajones), w których importowano dorsza, z powodu dobrej jakości drewna z jakiego były one wykonane. Muzyka z pudeł (stąd też zwrot rumba de cajón) towarzyszyła osobie, która śpiewała i wybijała rytm na patyczkach clave. Później pudła zostały zamienione na trzy bębny (tumba, llamador i quinto), które nazwano tumbadoras.

Ta struktura została powiększona przez kolejną osobę, która uderzała dwoma patykami w drewnianą podstawę jednego z bębnów. Było to znane pod nazwą cáscara. W końcu cáscara została zastąpiona przez instrument znany jako cata (pień drzewa z wydłubanym środkiem, zawieszony w powietrzu).

Z tych okoliczności, pod koniec wieku zrodziło się określenie: rumba de tiempo de España (rumba czasu Hiszpanii), aby można było praktykować rumbę na Kubie w czasach dominacji hiszpańskiej. Równie oczywisty jest wpływ na ten styl muzyczny plemion afrykańskich sprowadzonych na Kubę."

jac123 napisał(a): babcia napisał(a): jac123 napisał(a): A gdzie jest cza-cza? Mnie się podoba, ustawienie też. To jest imie tej oto pani - Rumbie No tak, zapewne pochodzi od słowa rumba, a jak jest rumba to powinna być i cza-cza

no nie wiem, nie mowie po zimbabwuanskiemu

babcia napisał(a): jac123 napisał(a): A gdzie jest cza-cza? Mnie się podoba, ustawienie też. To jest imie tej oto pani - Rumbie

No tak, zapewne pochodzi od słowa rumba, a jak jest rumba to powinna być i cza-cza

nastepnym razem zaprosze wiecej kobietek - bedzie wtedy maraton

Na miniaturce wygląda jakby dobiegała do mety Fajne.

jac123 napisał(a): A gdzie jest cza-cza? Mnie się podoba, ustawienie też.

To jest imie tej oto pani - Rumbie

No i pierwsza dobiegła do mety. Gratulacje.

A gdzie jest cza-cza?
Mnie się podoba, ustawienie też.

mniut malyna!

trzeba by tylko to różowe zaszybienie w tle zasłonić

Ustawienie modelki w tym kadrze dosyć niefortunne. Ładne kolorki.

Podoba mi się. Zdjęcie. Modelek nie komentuję .

Malczer napisał(a): No weź przestań, a miałem iść spać

ja juz ide - firma mnie jutro potrzebuje

Urocza figura prawie w centrum kadru.
Wyczucie przestrzeni. Naprawdę jest dobre-dla mnie zaznaczam.

No weź przestań, a miałem iść spać