Tykocin.Inscenizacja bitwy o miasto i zamek z 27 stycznia 1657 roku Na początku potopu tykocińska twierdza została opanowana bez walki przez podlaskich stronników Bogusława Radziwiłła.W grudniu 1655 roku do Tykocina przybył Janusz Radziwiłł, który zmarł na zamku nocą z 30 na 31 grudnia. Wkrótce radziwiłłowską załogę twierdzy wzmocniły regimenty szwedzkie. Oprócz zamku Szwedzi i zdrajcy ufortyfikowali się w trzech punktach miasta: klasztorze, alumnacie i jednym ze spichlerzy miejskich. Wojska konfederackie (przede wszystkim regularne oddziały litewskie i pospolite ruszenie podlaskie) kilkakrotnie zakładały blokadę miasta i zamku. Na założenie regularnego oblężenia brakowało armat. Dopiero w styczniu 1657 roku udało się hetmanowi wielkiemu litewskiemu zgromadzić znaczne siły pod Tykocinem. Dzięki tęgim mrozom, które skuły Narew i bagna wokół zamku i klasztoru wojskom Sapiehy udało się zdobyć Tykocin. Najdłużej bronił się ufortyfikowany spichlerz. Był to nie lada wyczyn. Twierdza tykocińska była w XVII wieku największą powierzchniowo twierdzą na ziemiach polskich, wyposażoną w nowoczesne ziemne fortyfikacje bastionowe. Zdobycie Tykocina uwolniło Podlasie od Szwedów. Imprezę zorganizowało m.in.Pospolite Ruszenie Ziemi Tykockiej i jest to jedyna zimowa inscenizacja XVII-wieczna organizowana w Polsce