Jesteśmy spadkobiercami pasji rozwijanej od 2006 roku wokół portalu aparaty.tradycyjne.net. Jako oficjalne Stowarzyszenie działamy od 2019 roku, jednocząc twórców, dla których fotografia to coś więcej niż cyfrowy plik.
Naszą misją jest ochrona i promowanie tradycyjnych technik światłoczułych – od klasycznego negatywu i magii ciemni, po szlachetne procesy historyczne. Tworzymy przestrzeń do wymiany wiedzy, organizacji wystaw i wspólnego odkrywania kunsztu fotografii analogowej.
Komentarze 8
Dziewczyna za progiem i kolega z aparatem... (fotograficznym).
reżyseria: Leonard Buczkowski
scenariusz: Ludwik Starski,Roman Niewiarowicz
premiera: 15 lutego 1949 (Polska) 1949-02-15
produkcja: Polska
gatunek: Komedia rom.
Perypetie młodego małżeństwa, które oczekując na własne lokum w odbudowującej się Warszawie koczuje w zatłoczonym prowizorycznym mieszkaniu, dokąd trafiają kombinatorzy poszukujący ukrytego rzekomo podczas okupacji skarbu. Pierwsza powojenna komedia filmowa. On, Witek, jest kierowcą warszawskiego autobusu, ona, Krysia, warszawską ekspedientką. Pobrali się, lecz na samodzielne mieszkanie będą musieli jeszcze poczekać. Trafiają więc do lokum pani Malikowej, w którym przebywają już: kelnerka Basia, zakochany w niej Fredek Ziółko, imitator dźwięków w radio, oraz przedwojenny pan radca. Zjawiają się tu też dwaj kombinatorzy szukający skarbu. Do akcji tej włączają się najpierw pan Fredek, a następnie i inni lokatorzy zagęszczonego mieszkania. Wreszcie okazuje się, że to Krysia jest owym "skarbem" zaznaczonym na planie wymarzonego mieszkania, które młodzi małżonkowie w końcu otrzymują.
taka rehabilitantka to jest skarb ...
"Skarb - jedna z podstawowych kategorii stanowisk archeologicznych: globalne znalezisko, [...] ukryty w ziemi lub zdeponowany w wodzie w celach kultowych (jako ofiara) lub jako forma przechowywania majątku.
Jasne.