Cierpienie

Ciekawe że zmarły ma otwarte oczy... pamiętam że zamykano je bo to było jakąś złą przepowiednią... Bolas podeślij tytuł i autora tejże książki

Zdaje się, że to ta:

Joanna Bartuszek
"Między reprezentacją a martwym papierem. Znaczenie chłopskiej fotografii rodzinnej"

Wydawca: Neriton
Rok wydania: 2005
Ilość stron: 190 s.
Oprawa: miękka
Wymiar: 145x205 mm
EAN: 9788389729248
ISBN: 83-89729-24-5

"Obszarem zainteresowań autorki są rejony Kolbuszowej i Podhale. Na podstawie analizy fotografii z przełomu XIX i XX wieku omawia genezę upowszechnienia się zwyczaju fotografowania przez chłopów na ziemiach polskich, okoliczności wykonywania i obchodzenie się ze zdjęciem, jego przechowywanie i ekspozycję, obyczajowość związaną z oglądaniem fotografii i opowiadaniem o nich osobom postronnym. Zajmuje się też utratą przez zdjęcie dotychczasowej wartości przez niezdolność jego właściwego odczytywania i celowym niszczeniem fotografii."



Fragmenty

Sama śmierć, a raczej jej skutki, jako taka nie jest zepchnięta na margines, bo trzeba coś z tym zrobić. Zepchnięty jest sam fakt umierania.
Jak ktoś wyżej napisał, spowodowane jest to wycukrzaniem i szopowaniem codzienności, umierania nie da się niestety wyretuszować. Jest bowiem jakie jest, burzy przez lata zaszczepianą , gloryfikowaną i kultywowaną świadomość bycia wiecznie młodym, pięknym i bogatym.
Fotografie post mortem- był taki okres, to fakt i może zabrzmi to dziwnie, umarł śmiercią naturalną. Czemu- jest to po prostu zbędne. Szkoda tylko, że w ślad za tym zniknięciem zaczęło zanikać godne umieranie.
Chyba za mocno zakręciłem ...?

Grisza napisał: ... Obecnie się takich raczej nie robi.

"kiedyś normum był ogół, a nie margines."
ja robiłem ostatnio takie zdjęcia, tj. pogrzebowe. o!
i co więcej, wolę robić zdjęcia na pogrzebach, niż na weselach. o!

rbit9n napisał(a):wolę robić zdjęcia na pogrzebach, niż na weselach. o!

Ja też robię i na weselach i na pogrzebach, z tym że ja mam ręce przyrośnięte do fotoaparatu

Pietrek napisał(a): Fotografie post mortem- był taki okres, to fakt i może zabrzmi to dziwnie, umarł śmiercią naturalną.

"Muzykę" Postmortem też lubię.

Grisza napisał(a): Podobne zdjęcia są w albumie Augustisa tyle że sprzed wojny. Obecnie się takich raczej nie robi.

Grisza. A czemu się nie robi, kurdę? Jakiś wstyd czy co? Ja ostatnio chciałem zrobic, to mnie "zbesztali".

W przeszłości fotografowało się ważne wydarzenia rodzinne - ślub, chrzest i również pogrzeby, teraz fotografuje się wszystko, może to stąd się bierze. Nie wiem czemu teraz się nie robi takich zdjęć jak to powyżej, może staliśmy się bardziej wrażliwi wobec śmierci, może uznaliśmy że to zbyt intymna sprawa żeby wypadało to fotografować - zwłaszcza że zazwyczaj cyka się fotki w okolicznościach radosnych: urlop, ślub, urodziny i inne okazje do świętowania. Cóż sam nie wiem czy chciałbym żeby ktoś fotografował pogrzeb kogoś mi bliskiego, zwłaszcza w kontekście obecnej maniery cykania fotek, bo to po prostu zrównałoby śmierć z bzdurami typu imprezy okolicznościowe albo widoczki z urlopu, które wspólnie z fotami z pogrzebu, czy portretami pośmiertnymi leżały by gdzieś na dysku.

Funkcja fotografiji właściwa.

Dokument - jedna z funkcji fotografii.