CiR...

Wiedziałam, że to Twoje Bardzo fajne!

o!

to ja powiem... NO!!!

dobre to jest

Jest bardzo dobre

Bardzo dobre. Wręcz świetne. Łyżkę dziegciu zjem sam (szkoda, że trochę krzywo).

linia pozioma jest minimalnie krzywo ale ta pionowa jest dobrze...więc tak pomalowali blok i nie chciałem tego zmieniać...

Tak pewnie jest. Szkoda, że na AT nie ma Kandynskiego albo Mondriana. Rzecz w tym, że ta linia pionowa tu nie stanowi. Właśnie poziom stanowi. Ale, tak jak mówiłem, można uznać, że czepiam się.

Się mnie to podoba

Nie, czepiasz się!!!, masz całkowitą rację...muszę bardziej się strać...a od Mondriana i Kandynskiego bardziej lubię Ad Reinhardta...o tak minimalizm abstrakcyjny to jest TO...Np. coś takiego:

Aaa... Nie znałem człowieka. Świetne to jest, co robi. Na razie tylko krótko skoczyłem po grafice w guglach, bo mam ekran zalany słońcem. Wieczorem przyjrzę się dokładniej. Dzięki!

Widzę, że do Poznania masz dość daleko, ale gdyby plany powakacyjne pozwoliły Ci na krótką wycieczkę do Wielkopolski, to gorąco polecam wystawę Romana Opałki, którą aktualnie można jeszcze obejrzeć w Starym Browarze. Myślałem, czy by o tym nie napisać na Forum, ale koniec końców zaniechałem. Wspomnę tylko, że wyszedłem z wystawy kompletnie rozmontowany. Opałka w godzinę stał się moim idolem. Mam wielką nadzieję, że jego wystawa pozostanie we mnie jak najdłużej. Reszta jest zbyt osobista, czyli jest milczeniem z pomrukiem.

widziałem już kiedyś jego prace...ciekawy sposób opisywania(pokazywania rzeczywistości)...troszkę mi się kojarzy to z pracami Strzemińskich...tz. Unizm...też jestem fanem tego stylu...np. to: , mam kilka ulubionych ale w necie tego znaleźć niestety nie mogę...

pięknie to poukładałeś kompozycyjnie w kadrze, super wypatrzone.

Minimalistyczne, świetne. Gratulacje!

Bo Strzemiński jest w necie praktycznie nieobecny. Chciałem ostatnio znaleźć jego alfabet, ale w całości chyba trudno. A szkoda, bo to arcydziełko.

To czytałeś?

W o­pu­bli­kowa­nej w 1969 roku książ­ce Her­ber­ta Spen­cera Pio­ne­ers of Mo­dern Ty­po­gra­phy od­na­leźć można sze­reg na­zwisk pol­skich twór­ców a­wan­gar­do­wych, jak Hen­ryk Ber­lewi, Wła­dy­sław Strze­miń­ski, Mie­czy­sław Sz­czu­ka, czy Te­resa Żar­no­wer. Roni pol­ski kon­struk­ty­wizm. Do najbar­dziej zna­nych pism z tego nurtu na­le­ży kse­no­typ Włady­sława Strze­miń­skiego Ko­mu­ni­kat z roku 1930, wie­lo­krot­nie przy­wo­ływa­ny w róż­nych mię­dzy­na­ro­dowych o­pra­cowaniach. Ellen Lup­ton i Ab­bott Mil­ler za­li­czali go w De­sign Wri­ting Re­search do "ta­kich pism a­wan­gar­do­wych, któ­rych cechy for­mal­ne do­mi­nu­ją nad in­dy­widu­al­nymi ce­cha­mi po­szcze­gól­nych liter, skła­niając nas do zwró­ce­nia uwagi na cały sys­tem – od­ręb­ne ksz­tał­ty zna­ków w pi­śmie Strze­miń­skiego wy­da­ją się nie do rozszy­frowa­nia poza sys­temem. Takie pisma są ty­po­gra­ficz­ną a­nalo­gią do po­szu­ki­wań w struk­tura­li­stycz­nej fi­lo­zofii i ję­zy­ko­znaw­stwie, jak pisał Der­ri­da: «formy lub funkcji zor­ga­ni­zowanych we­dług we­wnętrz­nych pra­wi­deł któ­rych e­lemen­ty mają zna­cze­nie tylko w sys­temie ko­re­la­cji lub przeciwdzia­łania»".

Kse­no­typ – klasa pisma ła­ciń­skie­go (obok an­tykw, pism go­tyc­kich i pi­sa­nek). Znaki pisma by­wa­ją w nich zre­du­ko­wa­ne do gra­nic czy­tel­no­ści lub po­zba­wione pod­sta­wowych elemen­tów kon­struk­cji. Do tej klasy na­le­żą pisma eks­pery­men­tal­ne, dirty faces, pisma stwo­rzone na mo­de­lach trój­wy­mia­ro­wych itp.

I to jeszcze

I próbka kroju pisma:

No tak, Czarku, trudno znaleźć dużo więcej niż to. Mam kłopot z jedną literą:


tychichold

elementare typographie, 1925

komunikat

der sturm berlin

the (?)uicy brown for jumps over the lazy dog

a tool for communication

persoonlijke


Zresztą porównanie do Derridy jest w tym kontekście tak samo trafione, jak w przypadku jakiegokolwiek innego alfabetu. Pojedyncza litera po prostu wyzbyta jest znaczenia, niezależnie od języka i kroju pisma.

Również mówienie o ksenotypie jest względne. Trzeba pamiętać, że jedynie nasz nawyk sprawia, że coś jest czytelne lub nie (o czym zresztą Strzemiński mówił).

Ale to wszystko nie zmienia faktu, że są to bardzo ciekawe sprawy.

Tschichold.

The quick brown fox jumps over the lazy dog.

PS Hehe, przydało się ukończenie typografii na UKSW

Czarku, brawo! Twój drugi linek nie działa, ale wyguglałem sam, że to tzw. pangram.
W tej sytuacji mamy tu cały alfabet. Zaaajeeebiste!

PS: Ach... i dla takich chwil człowiek pozostaje na AT!

fajne jest