Cyjanotypia nr 1

Ładny portret. Pytanie dodatkowe, jaka herbata?

Malczer napisał: jaka herbata?

Czarna Yunan liściasta, marki Kerfur.

Yunan lubię, Oolung mniej ...

Świetne jest. Szacun. Mega. Zaje. Heja.

no to robota równie pyszna jak herbata, też jestem pasjonatem Yunan

hmmm, to ja jednak wolę earl grey

Dodałem se do "Ulubionych". A co tam!

Gata napisał(a): hmmm, to ja jednak wolę earl grey

Ja też! Tę Yunan kupiłem specjalnie jako środek tonujący.

janus napisał(a): Dodałem se do 'Ulubionych'. A co tam!

Dźkuje bardzo, kłaniam się nisko!

piękny portret, sprawdziłby się równie dobrze w kazdej innej technice

Jeszcze sobie raz wróciłem, bo zdjęcie podoba mi się niezmiernie...
Przyznam, że cyjanotypia nie budzi mojego entuzjazmu, a to dlatego, iż zawsze widziałem ją w wersji bardzo ewidentnie niebieskiej. Uznałem, że mało w niej subtelności i szybko skreśliłem z listy technik ciekawych.
Ale tu jest zupełnie co innego. Niebieskość jest bardzo przyjemna, a na dodatek pięknie podcięta czymś ewidentnie ciepłym. Wspaniały efekt, moim zdaniem.
Mam nadzieję, że będziesz nas jeszcze raczył podobnymi perełkami.
Jeśli chciałbyś kiedyś dokładnie opisać sam proces, to również byłoby miło.

janus napisał(a): Ale tu jest zupełnie co innego. Niebieskość jest bardzo przyjemna, a na dodatek pięknie podcięta czymś ewidentnie ciepłym. Wspaniały efekt, moim zdaniem. Mam nadzieję, że będziesz nas jeszcze raczył podobnymi perełkami. Jeśli chciałbyś kiedyś dokładnie opisać sam proces, to również byłoby miło.

Szczerze mówiąc, efekt trochę niezamierzony. Moim zamiarem było ocieplenie _całego_ obrazu poprzez tonowanie herbatą, a ociepliły się delikatnie tylko światła. Zapewne dlatego, że dałem grubą warstwę czynnika światłoczułego, albo za późno wziąłem się za tonowanie. Taka rozdzielność tonów (zimne cienie, ciepłe światła) daje niesamowite efekty, proszę popatrzeć tutaj.

W planach kontynuacja, bo żonie bardzo się spodobał efekt (a zwykle kręci nosem).

No tak, Vedos to moja ulubiona strona o technikach tradycyjnych.
Ale Twoje zdjęcie jest lepsze! Właśnie to, co piszesz: chłodne dolinki i ciepłe górki dają chyba to świetne wrażenie równowagi. Wcześniej czegoś takiego nie widziałem.
Ukłony dla żony.

janus napisał(a): Jeszcze sobie raz wróciłem, bo zdjęcie podoba mi się niezmiernie... Przyznam, że cyjanotypia nie budzi mojego entuzjazmu, a to dlatego, iż zawsze widziałem ją w wersji bardzo ewidentnie niebieskiej. Uznałem, że mało w niej subtelności i szybko skreśliłem z listy technik ciekawych. Ale tu jest zupełnie co innego. Niebieskość jest bardzo przyjemna, a na dodatek pięknie podcięta czymś ewidentnie ciepłym. Wspaniały efekt, moim zdaniem. Mam nadzieję, że będziesz nas jeszcze raczył podobnymi perełkami. Jeśli chciałbyś kiedyś dokładnie opisać sam proces, to również byłoby miło.

Perfidnie wykorzystałem koment janusa, ponieważ z lenistwa, nie chce mi
się opisywać identycznego poglądu.
Ze strony janusa oczekuję wybaczenia.

Że wuzą pri, he, he, he.

herbata?
chyba jednak taka z afrodyzjakiem...
albo bardziej drastyczną wkładką

zuzka napisała: albo bardziej drastyczną wkładką

Drastyczna wkładka do herbaty? Toż to poparzyć się można!

za krzy knę

D U Ż E
O!








baj de łej
czy ktoś z szacownego grona forowiczów zna tę publikację?

O tak!