Eisenacher
Witajcie po latach. Taki sobie Eisenacher - ci, co to się szwendają po Kazimierzu pewnie kojarzą. Jedna z kilku klatek ze służbowego wypadu do Krakowa - miałem opór wolnego czasu, ale przez 3 dni były opady ciągłe;) Zenka S2A/Nikkor 75mm/Superman 200/R09 (1:100, 25min.)
Komentarze 8
no, wicie rozumicie
nie, za bardzo centralistycznie jak dla mnie.
w takim razie porwałem na strzępy tę ekskluzywną odbitkę 60x60, którą specjalnie dla Ciebie zrobiłem
Taki Wartburg to jeszcze na początku lat 80-tych jeździł. Lało się do niego niebieską z mixolem i szedł jak burza. Na jedynce i dwójce przeganiał Fiata 125. Dzięki wynalazkowi zwanemu "wolne koło" tylko wyjątkowy lapeta zużywał sprzęgło szybciej niż po 500 tysiącach. Że siermiężny? Ale za to "wiecznie żywy". Jak Skoda Octavia (ta z lat 60-tych, nie ta dzisiejsza), Fiat 125p z silnikiem 1300 i wajchą zmiany biegów przy kierownicy, Syrena 102 z silnikiem od motopompy i drzwiami otwieranymi pod wiatr, Dekawki i Arondy. Wszystkie te samochody można było naprawić mając kilka kluczy, kilka śrubokrętów, sznurek i trochę drutu.. Nawet przerwę na popychaczach zaworów (jasne, że w czterosuwach) i przerywaczu (zapamiętane na całe życie 0.45) można było ustawić za pomocą polsilvera.
Mój terenowy, wszystkomogący, wsółczesny bolid pada zaś przy gównianym -25, bo zamarza komputer. Tylna szyba się opuszcza elektrycznie ale już nie podnosi, chyba, że zdejmę klemę z aku. I nikt nie wie dlaczego. Potrzebuje drogich olejów, dobrej jakości paliwa, corocznego przeglądu, mechanika do byle g** .... Eeeeh - chyba chętnie pojeździłbym znów takim Wartburgiem... Niektóre rzeczy doceniamy po latach. Kiedyś było to nierealizowalne marzenie - mieć taki samochód (w swoich czasach oczywiście). Dziś, za kredyt chętnie udzielony mogę sobie kupić co chcę (w granicach rozsądku). Nierealność marzeń też się zdeprecjonowała. Chyba się wzruszyłem
w takim razie porwałem na strzępy tę ekskluzywną odbitkę 60x60, którą specjalnie dla Ciebie zrobiłem