Tytuł:

rbit9n napisał(a): TREN VIII

Ty to jesteś...

Gdzie szara pajęczna
Dawno już niczyja
Spowija parapet
Kurzem zaśmiecony
Tam Pan Szczurołapek
Dżemie od ćwierćwiecza
Ciasno przytulony
Do szczupłej swej żony.

TREN VIII

Wielkieś mi uczyniła pustki w domu moim,
Moja droga Orszulo, tym zniknienim swoim.
Pełno nas, a jakoby nikogo nie było:
Jedną maluczką duszą tak wiele ubyło.
Tyś za wszytki mówiła, za wszytki śpiewała,
Wszytkiś w domu kąciki zawżdy pobiegała.
Nie dopuściłaś nigdy matce sie frasować
Ani ojcu myśleniem zbytnim głowy psować,
To tego, to owego wdzięcznie obłapiając
I onym swym uciesznym śmiechem zabawiając.
Teraz wszytko umilkło, szczere pustki w domu,
Nie masz zabawki, nie masz rośmiać sie nikomu.
Z każdego kąta żałość człowieka ujmuje,
A serce swej pociechy darmo upatruje.

Fajne fajne, przypomniało mi o takich pracach pewnej utalentowanej digitalnej fotopstryczki.

Zero obrabiania, prócz zmniejszania rozmiaru.
Może to przez industara?

Zdjęcie się podoba, szczególnie tonacja. Trochę przewinąłem tych superii i taki efekt trochę do niej niepodobny. Coś majstrowane?

może były tylko szkody i nie wiadomo przez kogo czynione

Ciekawa kompozycja, kolory i światło też mi się podobają.

To dziwne, bo jak są szczury, to nie ma myszy.
Zestawienie tych dwóch łapek razem niesie jakieś niezrozumiałe dla mnie przesłanie.