Do kolodionu dobry, reporterka nieco gorzej. Ale ogólnie ładny, stimpankowy.

Obiektyw trochę nieporęczny

Ponad 2000 gramów, za to nie trzeba na siłownię kupować biletów. Za dawnych czasów bochenek chleba tyle ważył i nie było zmiłuj do domu trzeba było to przynieść. Potem jeszcze z procą poganiać, strzelić z karbidu a wieczorem niemytym wskoczyć do łóżka bez odrobienia lekcji.

Dawno temu, w epoce komputera stacjonarnego, posiadałem klawiaturę wpinaną za pośrednictwem takiego dina. Kiedy przesiadłem się na nowszego peceta klawiatura już nie pasowała: tam już było miłościwie nam dotąd panujące wejście USB. Klawiatura jednak dobra była, pasowała mi do palców - a dla kogoś, kto pisze bezwzrokowo wszystkimi palcami, mało powiedziane: kto jest wirtuozem klawiatury, byle jaka nie może być. Więc podłączyłem ją za pomocą przejściówki. Potem oddałem komputer rodzicom, którzy jednak musieli dokupić nową klawiaturę. Nie dlatego, że ta się zepsuła - z klawiszy były pościerane niemal wszystkie nadruki. Mnie to nie przeszkadzało, bo i tak nie patrzyłem.

Mam taki sam model urządzenia ważącego, podoobiektywowego. Już 18 lat zdaje się. Ostatnio noże wymieniłem. To był pierwszy serwis.

Jeśli możesz podaj cenę, żona do tej pory nie chce się przyznać ile zapłaciła za ten wynalazek w 2003 roku. Ciasto na pierogi wyrabia po mistrzowsku. Do grochówki jest bardzo dobry.

A Panu Implicitowi odpowiadam, że też chciałem nauczyć się pisać bezwzrokowo ale lenistwo wzięło górę i skończyło się na przeczytaniu książki o nauce pisania.

W dniu zakupu, czyli 14 kwietnia 2003 roku, urządzenie to kosztowało 3435 zł. brutto. Była to dla nas kwota absolutnie astronomiczna. Trzykrotność mojej pensji w tamtym czasie. Na zdjeciach ślubnych, gdzie przenoszę żonę przez próg, widać nieobrzucone tynkiem blizny po osadzaniu drzwi (poprzednie nie przetrwały wnoszenia wysępionych od różnych krewnych starych mebli). Kaski nie było na nic. Zakup wynikał z tego, że pozbawieni jakichkolwiek sprzętów wprowadziliśmy się do własnego mieszkania. W kuchni mieliśmy gołe ściany. Lodówki przez kilka miesięcy używaliśmy samochodowej. Sam jakiś tam transformator składałem. Mieściła kilka plasterków wędliny i hałasowała jak ruski traktor (yyy ciągnik). Zamiast kupować n różnych sprzętów kuchennych kupiliśmy jeden. W rodzinie naszej koleżanki robot ten pracował jak wół roboczy od wielu lat bezawaryjnie, a obsługa i czyszczenie było niekłopotliwe. Tak też jest dotychczas i u nas. Ten od koleżanki, z co najmniej o 10 lat większym stażem, też pracuje dalej.

EDYTA: Z daty zakupu wynika, że skłamałem o rok.

Wszystkiego bym się spodziewał ale nie tego, że kiedykolwiek dowiem się prawdziwej ceny amerykańskiego robota. Ja jestem miłośnikiem Kitchen Aid. To jest dopiero sprzęt. Ma przystawkę do produkcji klusek. Amerykanie nie wiedzieli jak nazwać to coś co wylatuje z robota i użyli polskiego wyrazu "kluski".

A ten (ch)robot to nie jest aus Deutschland? W takim przeświadczeniu te 17 lat z nim przeżyłem...

EDYTA: Mam nadzieję, że nie wystąpi kryzys rodzinny...

Byłem przekonany, że amerykański bo długowieczny. Pod spodem znalazłem napis, siedziba w Wuppertalu, produkcja we Francji. Kryzysy, wychodzenie z zakrętu, cementowanie więzów to chyba codzienność życia rodzinnego? Trudno się w tym połapać, ważne by pies był nakarmiony.

Ja notorycznie maszynę wykorzystuję do wyrabiania drożdżowych rzeczy. Kilka minut i jest jednoposiłkowa porcja śniadaniowa. Z wypieczeniem cirka 40 minut oczekiwania, czas poświęcony cirka 15 minut. Szybciej niż się do sklepu wybrać, a w obecnych warunkach, to już w ogóle... Dzisiejsze śniadaniowe:

Piotrek - o kurczę, ale mi zapachniało spod klawiatury  

Poczęstowałbym, ale świeże nie dojadą ;)

Wcześniej umknęło mi, powinszowania udanych wypieków. Ja też zajmuję się wypiekaniem różnych smakołyków. Nie raz są to rzeczy podpatrzone za granicą. Uwaga na langosza, kuchnię trzeba wietrzyć cały dzień.

" Uwaga na langosza, kuchnię trzeba wietrzyć cały dzień." -  i tyle samo żołądek musi odpoczywać (kalorie!). Po degustacji w Budapeszcie przekonałem się, że to "trzyma" przez min. 12 godzin 

A to ciekawe. Langosz składa się z wody, mąki, drożdży i gotowanych ziemniaków.  Na wierzch bardzo gęsta śmietana i tarty ser żółty, to dla wymagających. Popijam piwem albo dwoma.

 I to o ilość tych dodatków chodziło - kopa sera w długich wiórkach, duuużo śmietany a jeszcze bekon miałem...