Portal Stowarzyszenia Miłośników Aparatów Tradycyjnych

Ostrość w LF

MA map • 30-01-2015 23:29

Może trochę głupawe pytanie, ale jak radzicie sobie z "utrzymaniem" ostrości podczas ładowania kasety? Zwłaszcza chodzi o bliskie plany w np portrecie, przy cienkiej GO, gdzie minimalne przesunięcie modela powoduje zgubienie ostrości, a bez matówki już nie mamy nad tym przecież żadnej kontroli

Post był edytowany 2015-01-30 23:33:29 przez map

Komentarze

DAAD

31-01-2015 12:04

Przede wszystkim solidny statyw, nie jakaś kolibka do małego obrazka.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

map

31-01-2015 13:14

DAAD napisał(a):
Przede wszystkim solidny statyw, nie jakaś kolibka do małego obrazka.

Statyw to...podstawa. ale jak utrzymac model w stanie bezruchu w trakcie zakladania kasety. Pytam z ciekawosci o jakies fajne patenty

DAAD

31-01-2015 13:26

map napisał(a):
ale jak utrzymac model w stanie bezruchu w trakcie zakladania kasety.

Ja stosuję prymitywny sposób, komponuję np. portret stawiam cienką tyczkę na wysokości nosa (ostrząc na oczy).
Przed wykonaniem samego zdjęcia, model dotyka nosem tyczki i cyk. Zazwyczaj wszystko jest OK!.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

RagnarokIII

31-01-2015 13:51

Dawniej fotograf (a i teraz się spotyka) miał w fotelu wyciągany mały zagłówek na którym opierał głowę modela - zagłówek był mały płaski i sztywny - niewidoczny na matówce w szerokim zakresie kątów.

Marian

31-01-2015 14:31

sznurek czy miarka też może pomóc. są aparaty do reprodukcji dokumentów z wbudowanym sznureczkiem do ostrości. abo martwą naturę ćwicz. czy krajobraz

"Apart po zalozeniu kliszy 120 jest gotowy do wykonywania zdjęć a to z tego powodu,ze ze jest on 100% sprawny"

bolas

01-02-2015 18:03

RagnarokIII napisał(a):
Dawniej fotograf (a i teraz się spotyka) miał w fotelu wyciągany mały zagłówek na którym opierał głowę modela - zagłówek był mały płaski i sztywny - niewidoczny na matówce w szerokim zakresie kątów.

Miało to nawet wdzięczną nazwę niemiecką kopfhalter (trzymaczgłowy