mpankow napisał(a): Bo mam często takie dziwne wrażenie, że im bardziej oddalę się od wcześniejszego centrum kadru z klinem, tym jest mniej ostro.

Obiektyw rysuje naprawdę ostro jedynie w centrum, poza nim ostrość jest w miarę dopuszczalna.
Jeżeli używasz dużego otworu przysłony, to wyobraź sobie płaszczyznę ostrości jako kartkę papieru równolegle ustawioną do kliszy. Poruszaj taką kartką zobaczysz jak, obszar ostrości wędruje w przestrzeni.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

Heh, ale jednak kartka, a nie wycinek globusa?... To niesprawiedliwe. Pozostaje chyba jednak kadrować dość centralnie, a potem najwyżej chamsko przycinać na komputerze...
Dziękuję za odpowiedź.

mpankow napisał(a): Heh, ale jednak kartka, a nie wycinek globusa?...

Niby wycinek kuli ale, że negatyw jest płaski odwołałem się do kartki.
Poza tym im dalej od osi obiektywu, tym bardziej obraz jest niewyraźny.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

Przymknąć o działkę lub 2 i po sprawie.

http://czmielek.wix.com/chmielewski

No tak, chociaż im mniej, tym lepiej... zwłaszcza w portretach, i gdy chce się mieć to typowe zeissowskie rozmycie drugiego planu...

mpankow napisał(a): No więc jest tak: ustawiłem ostrość, przykładowo, na źrenicy oka (pięknej) modelki. Teraz chcę dokadrować. Wykonuję w miarę możliwości minimalny ruch aparatem w dół, żeby jej oblicze/oczy znalazły się w górnej połowie mojej klatki 6x6. I teraz pytanie: gdzie będzie punkt ostrości?

Spróbuj zrobić następujące doświadczenie.
Naklej na dobrze oświetlonej ścianie jakiś wyrazisty plakat we wzory i na jego środku wyznacz sobie linię/punkt na który będziesz ostrzyć. Może być naklejona kropka.

Teraz wystarczy powtórzyć postępowanie, które opisałeś wyżej i wykonać zdjęcie.

Potem umieść aparat na statywie z wyciągniętą na maxa kolumną centralną ustawiając dokładnie ostrość jak poprzednio, po czym przekadruj używając jednak wyłącznie korbki opuszczającej samą kolumnę i nie ingerując w położenie samego statywu.
Może tej kolumny nieco braknąć ale do danych porównawczych powinno wystarczyć.

Warto wykonać trzecie zdjęcie również na statywie, tylko tym razem, przechylając aparat w dół za pomocą samej głowicy.

Teraz wystarczy porównać negatywy pod powiększalnikiem.

Może się zdarzyć, że wszystkie zdjęcia będą nieostre lub ostrość będzie niezadowalająca.
Czasami winna będzie matówka (!) która dla tak precyzyjnego ostrzenia musi być wykonana z zegarmistrzowską precyzją (chodzi o wzajemne pochylenie klinów)

***

coś takiego?

jak porady to porady. w dawnych czasach używano sznurka. wystarczyło kamerę oddalić na skalibrowaną odległość. zamiast sznurka można użyć metrówki. do leiki chyba nawet w komplecie była. i do zestawów makro.

albo tak. dobra lupka i ślepisz na matówkę. to raczej do lf ale można w zasadzie i tutaj. ale światło przeszkadza...

no i jeszcze jakby to był pentacon six to celownik z lupką, celownik kątowy z lupką itp. ale chyba ruscy nie skopiowali. zasadniczo to jak ci czasy nie chodzą to może zakupić sixa z wizjerem. korekcja na okulary jest.

Post był edytowany 2014-08-31 23:34:31 przez marian

"Apart po zalozeniu kliszy 120 jest gotowy do wykonywania zdjęć a to z tego powodu,ze ze jest on 100% sprawny"

Dziękuję. Skomplikowane troszkę, ale warto spróbować. Myślę, że z matówką nie jest źle - naprawdę sporo zdjęć wychodzi mi z satysfakcjonującą ostrością. Powiększalnika nie mam, nie wywołuje sam zdjęć - mogę po prostu porównać na skanach...

Skaner to nie jest dobre medium do oceny czy jest ostro czy nie. Jeżeli negatyw nie jest idealnie prosty to na skanie będzie dokładnie tak jak piszesz jakaś część ostra a jakaś nie. już lepiej używać lupy do oceny ostrości negatywu.

http://czmielek.wix.com/chmielewski