Jak masz kłopot z kadrowaniem, warto zacząć od kompozycji wpisanej w trójkąt.
Potem obserwuj jakie ułożenie rąk czy głowy jest naturalne, trochę wiary w intuicję.
Nie wiem dlaczego akurat linia złotego podziału musi być na wysokości oczu?
Zrób parę innych ujęć.
Na upartego to tylko zastanowił bym się nad pokazaniem tu głowy w całości.
A co do łokcia, to faktycznie mógłby być cały, no ale wtedy góry więcej.

Post był edytowany 2014-06-25 21:08:38 przez jarek

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

Bardzo dziękuje za podpowiedź.
Przy kadrowaniu na głowę o niebo lepszy wynik :


Czy mógłbyś mi jeszcze przybliżyć kompozycje wpisaną w trójkąt ale w aspekcie portretu. Niestety jakoś nie mogę sobie tego zwizualizować jak portret strzelony na wprost .

Klasyczny obrazek.
Chodzi o wpisanie tematu w trójkąt:



Przy czym nie ma znaczenia czy to cała postać 3/4, plan amerykański, czy kilka osób.
Łatwiej jest kontrolować wtedy poszczególne plany, rytmy.
Linię złotego podziału wyznacza horyzont.
Nie trzymałbym się tego złotego podziału tak sterylnie ponieważ rodzi problemy takie, że każde odstępstwo od tego założeni będzie bardziej widoczne.

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)