World Press Photo of the Year 2011

Niech ktoś napisze jeszcze raz że to forum dla pasjonatów.
Wy nie jesteście pasjonaci, tylko zgorzkniałe dziady z horyzontem kończącym się w sąsiedniej wsi.
Największą chyba tragedią jest fakt, że ludzie nie starają się już niczego rozumieć ani rozwijać.
Możesz negować każdą inicjatywę, tylko szkoda ze nie potrafisz negować własnej ślepoty umysłowej.

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

Widocznie gość się nudzi. I cóż udało im się skomponować? Dla mnie to debilne przedsięwzięcie. Podobnie jak pstryk wypróżniającej się mamusi, zapewne. Jak się nie ma w głowie, to się idzie w kontrowersję. Ot, taki symbol czasów.

nipen napisał(a): I gdzie ten pies?

Na obrazie zapewne...

Tradycyjnie znaczy ciekawiej!

nipen napisał: No i co w związku z tym? Czego to ma dowodzić?

Kerry Morrison zrobiła taki projekt, rozkładając długi papier z pięciolinią pod drzewami, aby ptaki mogły zapełnić go "muzyką".
Czego to dowodzi? Ja wiem? Poczucia humoru, dystansu i nietypowego spojrzenia, które nie jest jakoś poutykane w ramki różnej poprawności.
Najlepsi artyści to tacy którzy nigdy nie dorośli.
.
.
.

Post był edytowany 2013-02-15 22:37:38

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

nipen napisał(a): ... Ale zawsze można podebatować, czy robi kupę, czy sika ...

Myślę, że jednak siku, bo tak ziewając z tym drugim to chyba byłoby trudno.
Ciekaw natomiast jestem co by było gdyby takowe zdjęcie pojawiło się w tutejszej galerii. Już widzę te zachwyty ...

marian, jaskiniar, czarek, janeq, epoxy1 - we remember ...

No i co w związku z tym? Czego to ma dowodzić? I gdzie ten pies?

To ja słucham, skoro zarzucasz beznadzieje " bo sra"
To takie odwołanie do naturalizmu - o ile można tak to nazwać było kiedyś powszechne, głównie w baroku.
No jest taki obraz Rembrandta, co najlepsze w zbiorach Muzeum Czartoryskich w Krakowie:
Krajobraz z miłosiernym samarytaninem, prawie. Prawie gdyby nie ten srający pies.

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

Np? Wprawdzie twórczości podziwiam wybiórczo, nie systemowo, ale słucham : ).

No a Rembrandt?

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

Śmieszy. Beznadziejnie śmieszy. Ale zawsze można podebatować, czy robi kupę, czy sika. I czy dzieciak jest przed, czy po. Ot, codzienność uwieczniona. Coraz częściej Lema cytować się chce. Beznadzieja. Do tego przydałby się subtelny w kontekście podkład muzyczny. Byłoby bardziej multimedialnie. Jak szaleć, to szalet... .

Post był edytowany 2013-02-15 21:25:12

Uważam że bardzo fajnie posklejany kadr.
Co Cię tak bulwersuje? Fizjologia? Autor pokazuje najzwyklejszą scenę, była by pewnie nudna gdyby nie ten element "rzeczywisty" i pewnie wulgarna gdyby nie nutka humoru.

"Dzięki litości serdecznej Boga naszego.
Przez nią z wysoka Wschodzące Słońce nas nawiedzi,
by zajaśnieć tym, co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki zwrócić na drogę pokoju"
(Łk 1, 78-80)

Grisza napisał(a): ...takie zwyczajne...

Świetne, kolejne powinno dotyczyć wyjmownia używanego tamponu. Gratuluję.
Nie nurtuje Cię, jaka konsystencja?
Z braku magla, zawsze można sięgnąć poziomu kibla... ; ).

Post był edytowany 2013-02-15 20:54:16

Z nagrodzonych zdjęć w tym roku, które dzisiaj obejrzałem najbardziej mnie poruszyła ta klatka - cały materiał świetny.
Drugi materiał ciekawy to ten o indianach zdjęcie linkowane to kapitalny portret
Jako pojedyncze rozwaliło mnie to

Przeglądam dalej może jeszcze coś mną ruszy.
no i ruszyło: portret
i takie zwyczajne i jeszcze jeden portret

Post był edytowany 2013-02-15 16:36:03

w szpitalu polowym, po co rękawiczki?

hmm, po co więc rękawiczki, nurtuje mnie to bardzo

śniadanie z szafką na trawie ;)

pod zdjęciem jest opis

"A woman holds her wounded son in her arms, inside a mosque used as a field hospital by demonstrators against the rule of President Ali Abdullah Saleh, during clashes in Sanaa, Yemen on 15 October 2011."

jesli to pielęgniarka, to nasuwa się natychmiast pytanie, czy to zdjęcie nie jest ustawiane, bo jakoś nie chce mi się wierzyć w tak wielkie uczucie widoczne (a raczej domyślane) miedzy tymi dwoma osobami

śniadanie z szafką na trawie ;)

Zauważ, że po prawej stronie widać część innej osoby (mężczyzny), siedzącą - leżącą na łóżku. Więc to prawdopodobnie jakiś szpital, a kobieta pielęgniarka, stąd rękawiczki. Ma na sobie "normalny" strój dla tej części świata, dla nas to może jest egzotyka.

marian, jaskiniar, czarek, janeq, epoxy1 - we remember ...

faktem jest, że to zupełnie inny krąg kulturowy i mamy problem z jego rozumieniem, jednak zostane przy swoim, czyli odpychające mnie gumowe rekawiczki (jestem chemikiem, pracuję w labie i mam wstręt do rękawiczek - może to cos wyjasni)

śniadanie z szafką na trawie ;)

dzemski napisał(a): mnie te gumowe rękawiczki bardzo niepokoją, wskazują nie na rodzinę, a na pielęgniarkę lub kogoś jeszcze innego, one odzierają to zdjęcie z uczucia

Mimo wszystko jednak jest w tym zdjęciu czułość, nawet jeśli to obca kobieta (a może zwłaszcza). Interpretacja z oprawcą zawarta w linku jest tak totalnie naciągana jak gumowa rękawiczka przerobiona na balonik. Mnie komentarz który linkujesz poraża europocentryzmem, mądrzej na temat tego jak zachodni punkt widzenia wpływa na postrzeganie obrazów pisze autor podlinkowany tutaj, z nim też się nie zgadzam co do istoty problemu, ale jego argumenty nie są emo tylko mają racjonalne przesłanki