po co Ci taka wiedza, skoro i tak nieostre zdjęcia robisz?

Gata napisał(a): po co Ci taka wiedza, skoro i tak nieostre zdjęcia robisz?

Chcę żyć ze świadomością, że ustawiam nieostrość prawidłowo.

aaa, to inna bajka

xrog napisał: ...

sprawdzam kalendarz... nie jednak dziś 11 listopada 2010 roku.
hmmm... ja mam astygmatyzm (soczewki w moich oczętach mają kształt piłek do rugby), czy powinienem zatem widzieć, na zdjęciu szybko jadącego samochodu, rozmazanego z powodu prędkości, samochód wyraźny? idąc Twoim tropem tak. ale niestety zmartwię Cię, widzę rozmazany jeszcze bardziej. podobnie w wizjerze. ten mit już dawno został obalony przez Adama i Jamiego.

pozdrawiam narodowo
rbit9n

rbit9n napisał: ten mit już dawno został obalony przez Adama i Jamiego.

Podsunąłeś mi pomysł - faktycznie ten mit da się obalić (potwierdzić) doświadczalnie.
Jutro wezmę aparat z korektą dioptrii przy wizjerze, rozreguluję i zobaczę czy da się ustawić ostrość na matówce.

hmmm, ja też astygmatyzm mam, generalnie problemów z ustawianiem ostrości nie zauważyłam...

Mi czasami zdarza sie przerypac z ostroscia. Moze to w skutek wnerwienia, kiedy to nie umie zlapac ostrosci, kreci czlowiek i kreci tym kolkiem i trafic nie umie

xrog napisał(a): aparat z korektą dioptrii przy wizjerze, rozreguluję...

Wiesz co? Kolega ma ustawioną jakąś korekcję w wizjerze i patrząc w jego wizjer w ogóle nie mogę ustawić ostrości (nie widzę jej). Natomiast aparatami bez korekcji ustawiam ostrość (na matówce) dobrze zarówno w okularach jak i bez nich (czasem ściągam, żeby się „wkleić” w wizjer, bo w okularach zdarza mi się całego nie ogarnąć) ...

Niemedialnie

na wszystkie wady wzroku radą jest otworek - ciężko, że tak powiem, nie trafić z ostrością

Ostre widzę nieostro.
Nieostre widzę jeszcze bardziej nieostro.
W praktyce ustawiam tak by nieostre było jak najmniej nieostre.
Wychodzi ostre :]

Ot co.

Tak to chyba działa.
Chyba, że ktoś ma na tyle głęboką wadę wzroku, lub mocno niedobraną korekcje w aparacie i wzrok nie potrafi kompletnie dostroić się i skupić na tych różnicach.
Da się tak. Gdybym ustawił sobie soczewkę +10D, to moje oczy mogły by co najwyżej błagać o litość.

Post był edytowany 2010-11-12 02:03:33

biorę lupkę i widzę...

panno Krysiu, kocham panią!
wszystko

Temat przykry, ale ważny. Ostatnio zakupiłem pryzmat ze światłomierzem do Bronica ETRS. Tam producent wymyślił prostokątne wkładki ze szkłem optycznym, to z którym ja kupiłem było wg. opisu +1. Obecnie noszę okulary +2,5 i ogólnie była kicha. Poszedłem do zaprzyjaźnionego optyka, zdobiliśmy różne próby wdzianej przeze mnie ostrości, on to wszystko pomierzył, poobliczał i zamówił mi szkło, które już na prostokąt musiałem sam dociąć i obsadzić w ramce. Widzę ostro bez okularów, ale soczewka ma moc +11 dioptrii. Wynika to z konstrukcji pryzmatu, bo nawet człowiek ze wzrokiem idealnym patrzy na pryzmat przez soczewkę +8 dioptrii.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

xrog napisał(a): Tak na chłopski rozum wydaje mi się, że nie, bo matówka oddziela te dwa układy optyczne jakimi są obiektyw i oko... ale sam już nie wiem.

Dokładnie - to, co widzisz, to rzeczywisty obraz na matówce, tak jakbyś patrzył na slajd rzutowany na ekran, ergo wada wzroku nie ma najmniejszego wpływu na ustawienie ostrości w obiektywie. Co najwyżej na jakość obrazu widzianego na matówce.

Pzdr

Grzesiu

Gdy wicher się zrywa...

DAAD napisał: ...zamówił mi szkło, które już na prostokąt musiałem sam dociąć i obsadzić w ramce.

O! Jak samemu się tnie szkło soczewkowe?

FlatEric napisał: Dokładnie - to, co widzisz, to rzeczywisty obraz na matówce, tak jakbyś patrzył na slajd rzutowany na ekran, ergo wada wzroku nie ma najmniejszego wpływu na ustawienie ostrości w obiektywie. Co najwyżej na jakość obrazu widzianego na matówce.

Ufff... No to wątpliwości rozwiane.

w tej chwili uzywa sie elektronicznych sterowanych PeCetem szlifierek. Dawniej takich na korbke. Ogolnie - raczej sie szlifuje niz wycina.

xrog napisał(a): O! Jak samemu się tnie szkło soczewkowe?

Bardzo prosto, dzisiaj jest to już nie szkło tylko utwardzany poliwęglan. Oklejam obydwie strony soczewki bezbarwną taśmą samoprzylepną. Rysuję cienkim flamastrem zarysy potrzebnego kształtu, następnie zgrubnie wycinam piłką np. włosową (dawniej zwaną laubzegą). Reszta to zabawa na różnych grubościach papieru ściernego, ułożonego płasko na stole. Na koniec odklejam przylepiec, przemywam soczewkę i finito.

"Fotografia jest jak seks. Jak nie ma uczucia, to nawet najlepsza technika nie pomoże".

xrog napisał(a): FlatEric napisał: Dokładnie - to, co widzisz, to rzeczywisty obraz na matówce, tak jakbyś patrzył na slajd rzutowany na ekran, ergo wada wzroku nie ma najmniejszego wpływu na ustawienie ostrości w obiektywie. Co najwyżej na jakość obrazu widzianego na matówce. Ufff... No to wątpliwości rozwiane.

Niby tak, ale.... Po co w takim razie w lupkach możemy umieszczać szkła o różnych wielkościach korekcji?!

marian, jaskiniar, czarek, janeq, epoxy1 - we remember ...

jac123 napisał: Niby tak, ale.... Po co w takim razie w lupkach możemy umieszczać szkła o różnych wielkościach korekcji?!

Dla skorygowania wady oka. Z wiekiem oko może mieć inna wadę "na dal", a inną "na bliż". Okulary na nosie nie muszą być optymalne, a czasem ich po prostu nie ma.

No ale po co ją korygować, skoro nie wpływa to na ustawienie ostrości (jak napisałeś powyżej). Czy taka korekcja wzroku np. +/- 0,5 może mieć jakieś znaczenie?

marian, jaskiniar, czarek, janeq, epoxy1 - we remember ...