ee....
obiektyw do całej sylwetki babeczki nagiej jakiejś
nowa miara ogniskowych

Bartek obiecał wrzucić niebawem coś o konserwacji i czyszczeniu drewniaków ... czekam uśilnie Troszkę przy swoim porobiłem już, ale wedle zapowiedzi w/w na blogu ma się pojawić pełne kompendium do wskrzeszenia drewnianego potwora Do czerwca zdążymy

Łódź okiem przechodnia

Matówkę najprościej zrobić samemu, 30 min roboty. Płytka od szklarza 2mm, arkusz papieru ściernego wodnego jak najdrobniejszego prawie gładkiego. Kładziemy arkusz na czymś płaskim równym, polewamy wodą i przez pół godziny jeździmy szklaną płytką po nim. Wychodzi matówka jak marzenie, gładziutka drobniutka o wiele lepsza od piaskowanych czy wytrawianych. Dzisiaj akurat robiłem taką do swojego LF.

http://gromyszbartosz.blogspot.com
http://30x12.blogspot.com/

nie aż "jak najdrobniejszy" - 800 wystarczy (800 ziaren na cm2). Lub proszek diamentowy mieszany z oliwą jadalną

Jeśli Bóg jest wszechmogący to czy może stworzyć taki kamień, którego nie będzie mógł podnieść?

Jeśli chodzi o drewno to pozbyć się starej powłoki i zastosować szelak wcierać aż do uzyskania wysokiego połysku jak na skrzypcach

Tak ogólnie mówiąc jest duże prawdopodobieństwo ze ta powłoka obecna to też szelak ewentualnie politura

Malowane ustami

ej, to z "ręcznie robioną" matówką działa też w innych przypadkach?
np żeby taki wynalazek do lubitela wsadzić? ktoś próbował?

Napisałem najdrobniejszy z lenistwa, nie chciało mi się zejść do piwnicy sprawdzić, ale faktycznie gdzieś w zakresie 600-800.

http://gromyszbartosz.blogspot.com
http://30x12.blogspot.com/

Działa dział a i jeszcze pasta zaworowa 600-800 kapka oleju nanieść na szybkę od szklarza nałożyć na to drugą szybką i pocierać je o siebie efekt niezły

Druga metoda piaskowanie tlenkiem glinu do zdobycia u stomatologa jak ma piaskarkę do zęba to na 100% ma tlenek glinu którego 2 razy nie używa więc nie powinno być problemu ze zdobyciem

Post był edytowany 2010-04-19 23:39:54

Malowane ustami

czyli najprostsza instrukcja na matówkę:
- szkło 2mm od szklarza
- papier ścierny 600 -800
- olej z kuchni lub pasta zaworowa (gdzie ją kupić?)
wszystko pocierać przez pół godzinki

dobrze zrozumiałem?

Może zacznijmy budować forumowy aparat złożony z takich "wynalazków"?

Jeśli Bóg jest wszechmogący to czy może stworzyć taki kamień, którego nie będzie mógł podnieść?

Papier ścierny lub pasta, nie naraz.

http://gromyszbartosz.blogspot.com
http://30x12.blogspot.com/

Pasta zaworowa w agromie lub sklep motoryzacyjny

Te pół godziny to tak na oko zależy od intensywności i twojej cierpliwości wbrew pozorom pół godziny wytrzymać i ciągle pocierać to nie jest takie proste

Malowane ustami

dobra, to nie robiąc offtopic'ku zabieram się za rozkręcanie lubitelka i wyciągnięcia z niego matóweczki

emilunio napisał(a): dobra, to nie robiąc offtopic'ku zabieram się za rozkręcanie lubitelka i wyciągnięcia z niego matóweczki

Post był edytowany 2010-04-20 00:06:58

gsmk - niezłe, niezłe

zaczynam się wahać, ponieważ lubitelek ma jakąś dziwnie wypukłą "matówkę" jak jajko :/

Ta wajcha na pryzmacie (?) po lewo to do odpalania torped tak ? Torpedo loss !

Łódź okiem przechodnia

Ładny aparacik, ciekawa konstrukcja. Widzę jednak, że będzie wymagał dobrej ręki oraz sporo czasu i zaangażowania. Jeśli test to format 13x18 cm, to standard dla tego formatu ma ogniskową około 210mm i takiego obiektywu powinieneś poszukać. Może być też coś delikatnie dłuższego (240 270mm też będzie ok). Zwróć tylko uwagę czy obiektyw, który sobie upatrzysz kryje Twój format *i daje możliwości shiftów i pokłonów). Nie jest to takie oczywiste zwłaszcza jeśli chodzi o stare obiektywy wielkoformatowe.

Co do samych napraw. Nawet jeśli nie będziesz chciał ściągać starej politury i nakładać nowej, to aparat i tak trzeba będzie rozebrać na części pierwsze. Daję głowę, że w tej chwili jest silnie zabrudzony i rozregulowany. Musisz wyjąć wszystkie zębatki i dokładnie je wyczyścić. Po wszystkich zabiegach Twój aparat powinien nie tylko lśnić, ale także wszelkie kontry, dociski, zębatki powinny pracować bez zarzutu. Jeśli tak nie jest, tzn. że trzeba szukać przyczyny. Zwróć uwagę czy po zmontowaniu aparatu czołówka i "dupka" trzymają odpowiednie kąty (zwłaszcza między podstawą). Stare aparaty nie zawsze były przechowywane w odpowiednich warunkach i drewno mogło się powyginać. Właśnie to jest największym problemem, a nie drobne ubytki drewna czy nieoryginalne śrubki.

Rozkładając aparat, dobrze jest wykonywać dokumentację fotograficzną. Zakładam, że nie masz pamięci absolutnej, więc dużo łatwiej będzie Ci poskładać potem wszystko w całość. Mimo, że drewniaki wydają się być prostymi konstrukcjami, to mając potem pełno prowadnic i stos śrubek, ciężko umiejscowić je we właściwym miejscu.

Jeśli chodzi o czyszczenie i konserwację drewna, to jest to osobny, dość rozbudowany rozdział. Tak jak wspominał bolas, w najbliższym czasie planuję w moim blogu zamieścić obszerny poradnik na temat restauracji starych drewniaków. Mam spore doświadczenie, bo przywróciłem do życia już kilkanaście kamer o różnych formatach po drodze popełniając mniejsze lub większe błędy Zachęcam zatem do odwiedzania strony. Może informacje na niej zamieszczone okażą się pomocne.

barteess
http://bartoszkoszowski.com/
http://barteess.blogspot.com/

W moim blogu zamieściłem I "odcinek" serii o naprawach drewniaków. Zapraszam do lektury

barteess
http://bartoszkoszowski.com/
http://barteess.blogspot.com/

Super!

Krzysiek