Cześć;

nie "forsowałeś", tylko niedoświetliłeś o dwie działki i teraz masz problem :-) Co byś nie zrobił, film nadal będzie niedoświetlony; dodatkowo może być jeszcze przewołany. Efekt, w każdym przypadku - żałosny.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

czyli forsowanie filmu wogóle nie ma sensu, wg Ciebie, czy akurat konkretnie tego, czy konkretnie tym wywoływaczem?

Pchałem HP5+ na 1600 w DDX-ie (20°, 1+4, 13min) i wyszło pięknie ładnie- mały obrazek ,małe ziarno. Na Digitalthruth podają faktycznie tylko iso400 i 250, może coś być na rzeczy.

Post był edytowany 2010-02-06 21:03:54

Forsowanie nie zwiększa czułości filmu, tylko jego kontrast.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Perceptol sie do forsowania nie nadaje. Polecam Ilfotec DDX 1:4, Atomal A49 lub HC-110.

no ja wiem, ziarno też się zwiększy no ale żeby od razu "efekt żałosny", no i wyraźnie w instrukcji do filmu mam napisane że przy innych wywoływaczach, mogę forsować nawet do asa 3200, natomiast perceptol jest w tabeli jako jedyny poniżej asa 400(250). i jak przy innych wywoływaczach wraz ze wzrostem zakładanego iso wzrasta czas wołania, tak w wypadku perceptolu jest na odwrót. ocobiega?

Post był edytowany 2010-02-06 21:48:51

No nic nie poradzę, że piszą, że można ;-) Większość tego, co teraz się pisze, to bełkot marketingowy, a nie rzeczywistość. Czułość, mierzona "jak Bóg przykazał", 0,10D ponad zadymienie, prawie nie wzrasta przy zwiększeniu czasu wywoływania. Natomiast mierzona na V strefę, czyli na szarą kartę, owszem, wzrasta. Tylko kto tak mierzy, poza marketoidami :->

Nie wiem co piszą na wywoływaczach; sam dobieram czasy obróbki, bo te z opakowań nie sprawdzają się.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Ok, Czarek, przerosło mnie, muszę lektury nadrobić, z tego co napisałeś to zrozumiałem tylko, że dobrze na szarą kartę mierzyć

Ależ nic takiego nie napisałem! Pomiar na szarą kartę daje doskonałe pojęcie o tym, jak fotografować... szarą kartę; i nic więcej

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

"0.10D ponad zadymienie" nie mam pojęcia o czym mowa, dlatego do lektury wracam, na szarą kartę już próbowałem, ale nie widziałem znaczących różnic między pomiarem światła zastanego, a upierdliwe to dość było

Właśnie poczytałem o szarej karcie: wszystko fajnie tylko czemu tak drogo Wypróbuje metody według porady Grzegorza: Pomiar skierowany na wewnętrzną część dłoni i nadal wg. reguły Słońce 16. Wcześniej wiele scen mierzyłem na niebo (zimowych scen) - sprawdza się

Post był edytowany 2010-02-07 03:58:39

dziękuję, już patrzę

A nie można sobie pomierzyć na zapas? Na przykład na trzy dni do przodu?

Wstęp do wątpienia

widzimy tylko światło, cała reszta nie istniałaby dla nas, gdyby nie światło...
zadam proste pytanie - czy patrząc w lustro widzisz lustro, czy światło?

jesteśmy ograniczeni swoją percepcją i mówiąc kolokwialnie - wyżej dupy nie podskoczysz.
i choć czasami postrzganie zjawisk czasem daje dużo przyjemności, to jednak przeważają z tego płynące ograniczenia. niestety...


edytowałem, bo wiadomo: edycja na prezy Dęta!

Post był edytowany 2010-02-07 12:13:47

a propos dupy... światło, jako coś, co pozwala widzieć samo nie będąc widocznym, jest doskonałą metaforą prawdy. Prawdy rozumianej nie w sensie rzymskiego veritas, gdzie prawda jest czymś stałym i zamkniętym w swoim sensie; ale jako grecka aletheia. Tu prawda jest dynamiczna, ponieważ i świat jest dynamiczny, a więc, że tak powiem, również i warunki oświetleniowe. Aletheię, resp. prawdę, która się "staje", a nie "jest", można przetłumaczyć jako "prześwit". Heidegger wskazywał prześwit na leśnej polanie, gdzie promienie świetlne, przepuszczone przez gałęzie, umożliwiały specyficzne ujrzenie prawdy, resp. światła.

Wstęp do wątpienia

No dobra, jak chłop krowie :-) Widzimy światło wyłącznie wtedy, gdy padnie bezpośrednio na siatkówkę; czyli: a) gdy widzimy źródło światła, b) gdy światło odbije się od czegoś i padnie na siatkówkę. W przypadu, gdy światło przebiega nam nawet koło nosa, ale od niczego się nie odbija - nie widzimy go.

Natomiast taki przedmiot, jak chociażby krowi placek, w przeciwieństwie do światła, widzimy nawet w sporej odległości (choć nie zawsze), nie tylko wtedy, gdy wpadnie nam do oka. Inaczej ma się z belką; tej nawet w oku nie widzimy, swoim...

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.