Coś jak siedemnastowieczny dylemat

To nie jest tak, ja piszesz. Stosowanie języka wysoko specjalistycznego ma tę zaletę, że zapis jest krótszy. To tak, jak notacja matematyczna. Albo zastosowanie rachunku operatorowego w fizyce. Zapisy są eleganckie i klarowne. Pozwalają natychmiast dostrzec ideę bez obciążenia balastem tłumaczeń. W każdym wyrażeniu zdefiniowane są jednoznacznie pojęcia, które w przypadku zastosowania języka potocznego wymagają obszernych omówień.
Odnoszę wrażenie, że docieramy do semiotyki. I to nie do końca trzeźwi (mówię za siebie).

Dick Laurent is dead.

jzl napisał(a): Kiedy zapytano Derridę dlaczego pisze w sposób równie zawiły odpowiedział, że to o czym pisze jest zawiłe. I że równie dobrze można by wymagać, żeby fizyk kwantowy pisał w sposób zrozumiały dla ludu. ...

fizyk kwantowy rozprawia o materii i energii, która jest niepojęta dla zwykłego zjadacza bułki pszenicznej jak hadron lub co gorsza neutrino, a filozof ponoć wyjaśnia życie, radio gra głośniej... i tam dalej. moim zdaniem nie ma porównania.

aha 1, rozumiem że każda dziedzina nauki, musi się posługiwać językiem fachowym, ale cóż, ja zamiast spektrów, receptorów, trankwilizatorów i spazmolityków jestem w stanie użyć polskich wyrazów, zachowując sens i przejrzystość, a Wy koledzy filozofowie? wytłomaczycie babie granatem od krowy oderwanej, co zacz metafizykalnym aksjomatem azaliż jest? oczywiście tak żeby zrozumiała i do tego jeszcze kontenta odeszła.

aha 2, wspominałem o eskalacji w jednym studentem filozofii w Ikarze? wspominałem, moim zdaniem to owce w wilczej skórze, już wolałem mieć do czynienia z kibicami Motoru

jzl napisał(a): Czas T nie istnieje.

To jest Twoja wypowiedź sprzed tygodnia. W związku z nią nie mam w ogóle lat.
Trawestując Lema: Jestem tym, który stoi na granicy dwóch czasów; przeszłości i przyszłości(bodaj "Opowieści o Pilocie Pirxie"). Tu odsyłam np. do Ingardena, który rozważał problem chwili bieżącej dochodząc do interesujących wniosków.
Z drugiej strony, postawiłeś ciekawy problem. Ile lat ma człowiek, który porusza się w obrębie jakiegoś przedziału czasu myśli ludzkiej, sięgającego daleko wstecz?
Uprzedzając odpowiedź: mam dowód osobisty, sprawdzę.

Dick Laurent is dead.

Steuermann napisał(a): Przypominają mi sie okoliczności Wielkiej Schizmy.

Hmm, to ile Ty masz lat? Przypomina mi się tekst Kołakowskiego zaczynający od słów: "Aniśmy się obejrzeli, a minęło czterysta lat od narodzin Kartezjusza".

Wstęp do wątpienia

Akurat tej opinii nie potrafię zweryfikować, ale istotnie, jest tu coś na rzeczy, bo większość łacińskich terminów pojawia się dopiero od czasu namysłu nad Objawieniem (partystyka), a ściślej, nawet dopiero od św. Augustyna. Pojawiają sie kalki z greki; choćby takie terminy jak "uosia" czy "prosopon" znajdują powoli swoje odpowiedniki w łacinie. I Augustyn i Boecjusz, o ile kojarzę, stosowali jeszcze greckie terminy (na pewno w De Trinitate "prosopon" poddany jest próbie nowego objaśnienia, a potem oczywiście u Boecjusza w Traktatach teologicznych). Całkiem nowym w stosunku do greki terminen byłoby bez wątpienia "creatio" (u Augustyna, bo wcześniej był to termin dosyć bełkotliwy).
To tylko takie "rzuty okiem" ad hoc, bo nigdy nie zastanawiałem się, przyznaję, nad tą rzeczą szczególnie.

Kian napisał(a): A co się tyczy ks. Tischnera, nie bardzo widzę ten przekład w przypadku choćby jego (aksjologicznej) interpretacji mitu jaskini. Fachowych terminów nie sposób uniknąć i chyba nie należy tego za wszelką cenę czynić.

Nie było mnie jakiś czas.
Sądzę, że zdecydowanie masz rację. Przypominają mi sie okoliczności Wielkiej Schizmy, kiedy wysłany z Konstantynopola do Rzymu list dotyczący różnić doktrynalnych był napisany w taki sposób, że jego przetłumaczenie z greki na łacinę było niemożliwe; spowodowane to było ubóstwem łaciny w stosunku do greki.
Spotkałem się z opinią (nie jestem w stanie podać autora), że Rzym nie miał dokonań filozoficznych z powodu ubóstwa językowego (łaciny). Sądzę, że gwara góralska jest nieco uboższa od łaciny. Od wniosków odstępuję.

Dick Laurent is dead.

a za co?

a gadajom, co to filozofy som nieagresywne, ze takie delikaktne chłopy ze hej... ale - to te filozofy z Krakowa, dyć syćko jasne
notabene, zobaczymy, jaka będzie pod wzgledem prostoty moja (druga) książeczka (wreszcie mnie do niej zagonili)

Post był edytowany 2009-12-31 00:04:07

Kian napisał(a): A co się tyczy ks. Tischnera, nie bardzo widzę ten przekład w przypadku choćby jego (aksjologicznej) interpretacji mitu jaskini.

A fces w kufe?
Od razu zobaczysz wszystkie gwiazdy i tę, która świeci dla nas najjaśniej.

A książka jest o sceptycyzmie.

Wstęp do wątpienia

Wprawdzie język filozofii jest językiem na ogół zrozumiałym, żeby nie rzec potocznym, a rzeczy o tyle są zrozumiałe, o ile dają się opowiedzieć prosto, jednak jakaś dyscyplina terminów musi być zachowana. Inaczej pojęcie zmienia się w drewno i zaczynamy gadać - np. o Wcieleniu jakby miało ono stać w sprzeczności z odwiecznością Boga ("Syn Boży" pisząc przy tym z małej litery), a zasadność religii podporządkowujemy "logice" tzw. "naukowego" (a więc indukcyjnego) poznania, zupełnie jakby to fizyka była. Zawiłość - czasem zwyczajnie nie daje się jej uniknąć. Poza tym, nie oszukujmy się, że książki filozoficzne czytają niefilozofowie. Oczywiście zdarzają się wyjątki, ale - kto dla przyjemności czytał "Bycie i czas"?

A co się tyczy ks. Tischnera, nie bardzo widzę ten przekład w przypadku choćby jego (aksjologicznej) interpretacji mitu jaskini. Fachowych terminów nie sposób uniknąć i chyba nie należy tego za wszelką cenę czynić.

jzl, zdradź tajemnicę - o czym książka była?

Post był edytowany 2009-12-30 23:50:50

tak, Leon Gumański. miałem z Nim Logikę Formalną na UMK.

świnia na sośnie mi zaginęła, a o tym była...,

Cóż Tomku, sam w napadach pychy uważam się za kucharza-amatora.

A przy okazji, cóż to za Gumańskiego miałeś na myśli. Kilka lat temu Leon Gumański, starszy już pan, napisał do Kwartalnika Filozoficznego tekst w którym piętnował współczesną filozofię jako nazbyt mętną i postulował większe jej unaukowienie. Dziadula miał dobre intencje, ale strasznie mu się dostało, a ode mnie chyba najwięcej. Trochę żałuję swojego niewyparzonego języka, ale trudno, napisało się.

Wstęp do wątpienia

a na kucharzach sprawdzałeś?

Kiedy zapytano Derridę dlaczego pisze w sposób równie zawiły odpowiedział, że to o czym pisze jest zawiłe. I że równie dobrze można by wymagać, żeby fizyk kwantowy pisał w sposób zrozumiały dla ludu.

Inksy jednakowoż filozof z Podhala, Józef Tischner twierdził wprost i najzupełniej serio, że filozofia, której nie sposób przełożyć na góralski jest bezwartościowa.

A ja z kolei pisząc swoją książkę miałem ambitny plan napisać ją językiem zrozumiałym nawet dla kucharek i srodze się zawiodłem, kiedy nie wyszło. Ale przynajmniej została mi pasja do gotowania.

Wstęp do wątpienia

ależ gdzie tam!

pamiętam, że miałem kilku takich "Myślicieli" na roku, którzy popisując się swoją (niewątpliwą) erudycją zatracli myśl...
znaczy zanim skończyli konstruować ciąg zdań - już nie pamiętali co było przyczynkiem do otwarcia gęby. równie dobrze mogła to być próba interpretacji jakiegoś zdania z Platona albo zwyczajna chęć zjedzenia piętnastu dekagramów kaszanki.

do mnie pijesz?

taa...
Wielkość Myśliciela objawia się także i w tym, że (jak na ten przykład prof. L. Kołakowski, czy prof. L. Gumański) o rzeczach zawiłych i nader trudnych potrafi mówić tak, by nie tylko On pojął to, co właśnie wyartykułował...

tak czytam, nic nie rozumiem i zastanawiam się, jaki jest sens zajmować się nauką, której oprócz zainteresowanych nikt nie rozumie? chyba że jestem w błędzie i potraficie mówić o transcendencjach i innych metafizykalnych aksjomatach używając potocznego języka, może nie takiego spod budki z piwem, ale takiego, żeby poseł z komisji d/s śledziony zrozumiał.

jzl napisał(a): Cieszę się, że dołączyłeś do kółeczka i nawet się z Tobą zgodzę.

bo mnie sprowokowałeś; a może by tak utworzyć kółko filozofii (religii)?

ja mam końto premium, bez lekram