można by
a. przerobić nieco pierścień popychający dźwignię dalmierza, tak aby wszystko było jak należy.
b. dorobić na obiektywie skalę, która by uświadamiała jak należy skorygować ustawienie odległości na obiektywie żeby było jak należy.

myślę, że pierwsze rozwiązanie byłoby lepsze, ale nie znając tego obiektywu, nie będę tutaj deliberował, czy tak, czy tak, czy tak.

Już tak kombinowałem. Sęk w tym, że po podłożeniu podkładki między pierścień a dźwignię dalmierza szkło jest skalibrowane (może nadal niedokładnie, ale już całkiem znośnie) na bliskie odległości, lecz zupełnie rozkalibrowane przy nieskończoności. Obawiam się, że po prostu będę musiał wybrać jedną z tych opcji.

Post był edytowany 2009-01-14 10:43:33

hmm, to faktycznie ciężka sytuacja.

Niestety. Wyczytałem gdzieś, że to wina mizernej kontroli jakości - niektóre jupki działają świetnie bez ingerencji, a drugie zawsze źle. Mam nadzieję, że to tylko czarnowidztwo, a nie fakty. Przymykanie jupitera na portretach nie widzi mi się, więc chyba zrezygnuję z nieskończoności i na tym się skończy. Może kiedyś jakiś spec od radzieckiej mechaniki pomoże.

Różne kalibracje na blisko i daleko mogłyby znaczyć że jest inne przełożenie dźwigienki dalmierza - a na to pierścień nie poradzi...
Jak masz obiektyw od Bessy to sprawdź o ile przesuwa się pierścień przy zmianie ostrości z oo na 2m a potem to samo z Jupiterem - powinno się przesunąć o tyle samo, bo jak nie to kiszka.

Post był edytowany 2009-01-14 11:21:38

Gdyby to było jasne, przynajmniej stalibyśmy na pewnym gruncie. Tymczasem z licznych opinii użytkowników bessy z jupiterami (rozsianych po sieci) wynika, że wiele egzemplarzy działa znakomicie odrazu po przekręceniu z zorki. Gdyby było tak, jak piszesz, to wszystkie radzieckie m39 powinny sprawiać problemy po podłączeniu do bessy (chyba, ze popełniłem jakiś błąd w rozumowaniu; zdaje się jednak, że niczego tu nie przegapiłem).

Szkieł dedykowanych niestety nie posiadam.

Post był edytowany 2009-01-14 11:25:43