TANI APARAT WIELKOFORMATOWY

Piękna bestia. Eh, a mi ostatnio sprzątnęli na alledrogo Voigtlander Avus 6x9, choć to przy Twoim drewniaku maleństwo

Hm no no, wygląda imponująco. Kurcze przez ten cały wątek chodzi za mną temat LF..

the man who wasn't there

śliczny

A oto i bestia
Wybaczcie jakość, ale mam tylko telefon z cyfrowych:

Łódź okiem przechodnia

Uuuu coś czuje, że to potrwa ... zanim będzie pierwsza klata
O ile parę lat temu miałem wrażenie, że Kiev to fortepian, a później Rolleicord to harmonia, to patrząc na tego drewnianego jegomościa mam wrażenie, że patrzę na coś o łatwości obsługi statku kosmicznego

Z 3 kaset mimo tego samego formatu tylko 1 mi pasuje idealnie, dwie pozostałe będą wymagać małej pomocy stolarskiej. Do tego całość wymaga czyszczenia, bo wszystko suwa się dość topornie. Dodatkowo owy Schneider nie ma migawki, pozostaje żonglowanie dekielkiem, co też na pewno nie jest proste dla zupełnego amatora przy pierwszym kontakcie z wielkim formatem. Poza tym teraz trzeba no nowo ze zrozumieniem przeczytać tematy takie jak "korekta miecha" itp ... które póki co traktowałem na równi z tymi z matematyki dyskretnej

Sam Sznajderek zaś z 1928 roku z teg co widzę

Post był edytowany 2009-11-30 16:25:10

Łódź okiem przechodnia

no to teraz czekamy na klaty z LFa...

Haaaa .... los się dziś wreszcie do mnie uśmiechnął i wróciłem do domu ze swym pierwszym wielkoformatowym drewniakiem Piękne drewniane cudo, zapewne soldnie sędziwe. Poświęciłem dwa dalmierzowe Kievy i Starta coby go pozyskać, ale chyba warto. Format zdaje się 13x18, do tego 3 kasety. Szkiełko z przodu to Xenar Schneidera f: 4,5 / 150 mm. Z tego co kojarzę, to Schneider to ogólnie chyba porządna firma ... czy to dobre szkiełko ?

Uwielbiam to uczucie. Niby bez powodu wszedłem do komisu, a tu patrzę stoi. Chwilę mi się ręką potrzęsła, ale żem się opanował i po wstępnych oględzinach wyszedłem. Oczywiście po 15 minutach spaceru nie myślałem już o niczym innym, więc czym prędzej odwiedziłem komis ponownie. Wróciłem do domu, wycelowałem za okno i znów ... to wspaniałe uczucie, że się nie ma o niczym pojęcia. Pytania lecą na głowę z szybkością 300 na sekundę. Normalnie drewniak, czas i ja.Kocham ten stan !

Fotkę podrzucę przy okazji, bo chwilowo nie mam cyfraka ...

Post był edytowany 2009-11-30 16:08:04

Łódź okiem przechodnia

wiem... już wyostrzłem sobie lewą, górną jedynkę

a ja się rozglądam za "normalnym" powiększalnikiem do 4x5", bo chyba nie chcę tracić czasu zbyt duzo na walkę z ostawianiem zbieżności, ostrości i tak dalej...
mam dwa na oku, ale to strasznie dużo kasy kosztuje!
ech, gdyby tak dorwać gdzieć ze trzy duże soczewki, można wtedy pokusić się o zrobienie całości długi miech, karetka, szyflada na filtry. niby satysfakcja, ale koszty pwenie podobne jak kupienie z drugiej ręki jakiegoś sprzęta.

ot, kolejny atak choroby...

to na ścianach? to plastik, którym łechcę swoją próżność... ale za baryty w tym formacie się wezmę, obiecuję!

już...

Staszek - ale nie ma co pokazywać...

no dobra... za chwilę powieszę na blogu

skan powiększenia z 4x5" na "zielonym" fomabromie 17.8 X 24


dzień ładny
po kilku poprawkach ZADZIAŁAŁO!!!

wykleiłem tubus od wewnątrz folią aluminową, dodałem kolejne cztery matowe szybki w odcinku żarówka->karetka i świeci ja ta lala!

Post był edytowany 2009-11-26 23:59:04

Wyklej karton folią alu nad matówką, a jak możesz to w polowie daj jeszcze jedną matówkę - powinno być lepiej.

a gdybys matowa szybe posniosl blizej zarowki?

jak przypomne sobie budowe glowicy to juz przy reflektorze z zarowka jest jedna szyba matowa z termoodpornego szkla. a dopiero nizej soczewki kondensora i opcjonalny dyfuzor

dzień ładny

słów kilka o powiększalniku
z Itoflexa1, kawałka Krokusa3, kartonu introligatorskiego, taśmy klejącej i czarnego papieru zrobiłem prowizoryczny powiększalnik.
obraz jaki mogę uzyskać to powiększenie ok 20x25 - mało, ale zawsze... wielkośc powiększenia ogranicza mi kolumna jakiej użyłem i wyciąg miecha w aparacie

i teraz do rzeczy.
negatyw umieściłem w kartonowej karetce, nad nim (jakieś 5 centymetrów) wisi matowa szybka do rozpraszania światła. wysokość kartonowego tubusa to ok.30 centymetrów, na samej górze umieszczona została żarówka z "kawałkiem" Krokusa3, czyli taka kupuła z ruchomo zamontowaną oprawą na żarówkę, a żarówka powiększalnikowa - 150 wat.
niestety coś jest nie tak w konstrukcji, bowiem światło pada nierównomiernie świecąc mocniej w jednym punkcie i niedoświetljac reszty kadru
pytanie:
co jest nie tak?
czy odległość od źródła światła do negatywu jest zbyt mała?
czy jedna matowa szybka rozpraszająca światło to za mało?

poniżej skan powiększenia:

Post był edytowany 2009-11-24 00:23:26

Znalazłem w prospekcie Schneider-Kreuznach piękny przykład, jak należy fotografować architekturę. Wkleję tutaj, ale jak będzie Was gryzł, to wywalę :-)

A przeglądałem te prospekty zainspirowany pytanie Fileta ;-)

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Tak przypuszczałem, że to żaden rarytas.
Jak dla mnie, różnica jest na tyle wielka, że na więcej nie mogę sobie pozwolić...przynajmniej póki co. W końcu nie można mieć wszystkiego :]

To zabytek, daj sobie spokój; jakość jest nieporównywalna ze współczesną optyką, a różnica w cenie wcale nie taka wielka.

Kup książkę. Lepszych zdjęc robił nie będziesz, ale przynajmniej dasz zarobić.

Tu są testy paru ładnych obiektywów. Są wśród nich i Symmary 180 mm, ale bardzo trudno mi jest orzec, czy to ptak czy nosorożec, więc nie wiem, czy Twój akurat jest uwzględniony.